Een reis door de duistere krochten van het bestaan

Vier jaar geleden was Lingo voor het laatst op tv. In een verwoede poging de magie van toen terug te halen, begroeven we ons acht uur lang in een LINGO-marathon met als afsluiter de allerlaatste aflevering. Lees en huiver: een reis door de duistere krochten van het bestaan.

More content below the advertising

20:00 uur - Het spel begint

De eerste aflevering trapt af en de sfeer zit er goed in. Zowel in de huiskamer als in de studio. Na wat nutteloze comments over de outfit van J.P. kan het spel beginnen. Speler Nico start. Een J. Vijf letters… Jolijt! Nico heeft ‘m. Lekker bezig, pik!

20:04 uur

Het eerste tienletterwoord van de avond: Provincies! Deze is voor Seth Rogen… ahum Roel en Annelie! The crowd goes wild.

20:22 uur

De eerste aflevering zit erop. Dit acht uur lang? Kom maar door.

21:08 uur

Aflevering nummertje vier. Geen idee wat ons te wachten staat, maar dit gaat nog best oké. Het bier staat koud, de ballen zit in de bak. Let’s go!

21:26 uur - Het Lobke dilemma

Eva en Lobke (moeder en dochter) staan in de finale. Lobke knalt meteen het eerste woord eruit, maar onder de indruk is moederlief niet.

21:28 uur

Lobke raadt het eerste woord meteen weer goed. En wéér is Eva not impressed. Wat moet dit kind in godsnaam doen om haar moeder trots te maken?

21:53 uur - Plaspauze

Van biertjes moet je zeiken. Wist je dat?

22:18 uur

In een moment van helderheid kijken we elkaar allemaal aan. We denken hetzelfde: Lingo begint irritant te worden. Gelukkig belooft J.P. het spannendste tienletterwoord ever.

22:35 uur

‘Songtitels’? Dat is je spannendste tienletterwoord ever? Fuck you, J.P.

23:15 uur

Diversiteit staat bij Lingo niet hoog in het vaandel. Wat een kaaskoppen-bedoeling dit. Het is Lennart en Job vs. Robin en Rick. Hoe Hollands wil je het hebben?

23:27 uur

Numero tien. We zijn het goed zat.

23:50 uur – De helft

Zie onderstaande.

23:55 uur

We gunnen onszelf een pauze van tien minuten. Alles lijkt beter. Na het vier uur lange getetter van Lucille en J.P. die elkaar enthousiast opgeilen, voelt deze pauze aan als een warm bad.

0:00 uur

De vreugde is van korte duur, want hier is aflevering elf. Hanae en Gacla vs. Annelies en Kim. FIGHT!

0:01 uur – Het pijpincident

Annelies geeft ‘pijpen’ als suggestie en het wordt muisstil in de studio. Lucille probeert de spanning te doorbreken, maar veel verder dan ‘oké’ komt ze niet. Och jeetje, wat moeten de kinderen wel niet denken?

0:09 uur

We proberen tevergeefs onze energie hoog te houden door suggesties mee te blèren.

0:40 uur

Als we deze finale overleven zonder onszelf van het balkon te gooien, dan halen we het.

1:08 uur

Aflevering 14 begint. Het rijke kleurenpalet van de Lingo-studio vervormt langzaam tot een nare lsd-droom.

1:53 uur

Een verplichte pauze. Deze shit wordt té heftig

2:05 uur

Lucille en J.P’s enthousiasme hangt medio aflevering 16 als een zwarte wolk boven ons hoofd. Het is alsof we naar een surrealistische spelshow zitten te kijken die enkel gemaakt is om ons te kwellen.

2:15 uur

Serieus, is dit een Black Mirror-aflevering?

2:46 uur

Nog drie afleveringen te gaan. Het is tijd voor de allerlaatste pauze. Als we om 2:51 uur starten, zijn we om precies 4 uur klaar. Er wordt geplast, bemoedigende woorden gesproken, tranen weggeveegd en moeders gebeld. Dat laatste zonder succes. Het is immers kwart voor drie ’s nachts.

3:03 uur

Waarom is Lingo?

3:37 uur

We hebben het gehaald. De allerlaatste aflevering van fucking Lingo. Lucille knalt er nog één keiharde pun uit. ‘Woorden schieten te kort, dit is LINGO!’ We know, verdomme.

3:50 uur

Er wordt ons constant herinnert dat dit de allerlaatste aflevering is. We zouden er emotioneel van worden, ware het niet dat deze marathon ons van alle emotie berooft. Wát een exercitie.

3:59 uur

Er is een zilveren balletje gegraaid, 1500 euro verdiend en de marathon ZIT ER OP. Lucille bedankt de kijker voor al die mooie jaren. ‘Zonder u hadden we het nooit kunnen doen. Dus mijn dank is groot.’ Thanks, Lucy. Ze gaat verder: ‘Wie weet. Ooit. Ergens. Dan zijn we er weer.’

We hopen het niet. We hopen het écht niet.