Martien en familie in Chateau Meiland

Redacteur Eric is al fan van de familie Meiland sinds hun debuut in Ik Vertrek. Maar nu de realitysterren terug zijn op Nederlandse bodem, is de glans van Chateau Meiland er wat hem betreft wel af…

Meid, moet je luisteren”, begint Martien Meiland zijn betoog tegen een glazig voor zich uitkijkende Franse klusjesman. Terwijl de Fransoos zich afvraagt waar hij in hemelsnaam is beland, vervolgt de excentrieke kasteelheer zijn verhaal in het Meilandiaans: een bonte mengeling van Frans, Nederlands en Engels. Voor mij waren dit soort maffe scènes de reden om iedere week te zappen naar Chateau Meiland.

Vakantiegevoel

Persoonlijk kreeg ik altijd een beetje het vakantiegevoel van Chateau Meiland: het gekibbel in de auto op de zonovergoten Franse landweggetjes, de verontwaardiging over de compleet willekeurige openingstijden en natuurlijk de prettig gestoorde oom die met behulp van wilde gebaren en steenkolen-Frans communiceert met de locals. Maar nu de ondernemersfamilie is verhuisd naar Hengelo, is er van dat vakantiegevoel nog maar weinig over…
 


Zak bolognesechips

Yep, de Meilandjes zijn terug in Nederland. Hier spreekt iedereen de taal, zijn de winkels gewoon open wanneer je dat verwacht en is de Franse slag geen lifestyle, maar een denigrerende uitdrukking. Wel zo praktisch, maar ook akelig voorspelbaar. Chateau Meiland in Hengelo is een beetje alsof je Expeditie Robinson verhuist naar Texel. Het is nog steeds een realityprogramma over mensen die proberen te overleven op een eiland. Maar als je op loopafstand een zak bolognesechips kunt halen bij de Appie, is de lol er vrij snel af.
 

Article continues after the ad


‘In on the joke’

Tot overmaat van ramp kent iedereen in Nederland de Meilandjes. Van de verhuizer tot de lokale bakker: iedereen is ‘in on the joke’. Zodra Martien en zijn familie de poort uitrijden, staat half Hengelo al ‘Wijnen, wijnen, wijnen!’ te roepen langs de weg. Leuk voor de fans, maar opwindend is anders. Onlangs gingen Martien, Maxime en Erica een keuken uitzoeken. In Frankrijk had dit misschien nog wel een geinige situatie kunnen opleveren, maar dezelfde scène op Nederlandse bodem vormt hooguit een uitgelezen moment voor een plaspauze.

Afhaalchinees

Toch valt er heus nog wel iets te lachen. Sterker nog, het fragment waarin Martien Meiland een telefonische bestelling plaatste bij een Chinees afhaalrestaurant was om je te bescheuren. (‘Met bami?’ ‘Nee, met de auto!’) Maar die hilarische spraakverwarring onderstreepte tegelijkertijd dat Chateau Meiland op zijn best is als cultuurverschillen en taalbarrières de overhand krijgen. Aangezien dat in Hengelo minder snel gebeurt dan in het Franse dorp Beynac, heeft de realityserie tegenwoordig meer weg van een avondvullende Shownieuws-reportage.
 


Niet honkvast

Eén voordeel: de Meilandjes zijn naar eigen zeggen verre van honkvast. Het ligt dan ook voor de hand dat de ondernemersfamilie over een paar jaar weer het geluk zal beproeven in het buitenland. Frankrijk kennen we nu wel, maar misschien kunnen ze voor een prikkie een oude legerkazerne in het voormalig Oostblok omtoveren tot een knusse bed and breakfast. Tot die tijd kan de lensdop wat mij betreft op de camera blijven. Een omgekeerde versie van Ik Vertrek levert tenslotte weinig spannende televisie op...