Nu Glass ein-de-lijk uit is kijken we eens terug naar de vorige films van de regisseur van topthrillers als Split, Unbreakable en The Sixth Sense. Maar ook de regisseur van zeperds als After Earth en The Last Airbender. Weinig regisseurs zijn zo wisselvallig als M. Night Shyamalan.

11 - After Earth (2013)

Will Smith geloofde echt dat zijn strontverwende zoontje Jaden een grote ster zou gaan worden. De Frisse Prins pauzeerde zijn eigen carrière zelfs een paar jaar om te proberen de stercarrière van zijn zoon van de grond te krijgen. En met een remake van The Karate Kid leek het nog te gebeuren ook. Maar met After Earth ging het zo hard mis, dat Will bruut uit zijn droom gewekt werd. Wel leuk: Will en Jaden wonnen allebei een eigen Razzie-Award, en ze wonnen er ook samen nog eentje voor 'Worst On Screen Duo'. Shyamalan was genomineerd maar viel niet in de prijzen.

 

More content below the advertising

10 - The Last Airbender (2010)

Deze verfilming van de animatieserie Avatar: De Legende van Aang had na twee flops de grote comeback moeten worden van M. Night Shyamalan. In plaats daarvan werd deze met vijf Razzie Awards bekroonde film (waaronder slechtste film, slechtste script, slechtste regisseur en slechtste gebruik van 3D) het dieptepunt van zijn carrière.

 

9 - The Happening (2008)

The Lady in The Water viel al tegen maar met deze bovennatuurlijke onzin-film ging Shyamalan voor het eerst hard onderuit. Gek genoeg lijkt het razend succesvolle Bird Box wat elementen van deze film over te hebben genomen.

8 - Lady in The Water (2005)

Na twee grote succesfilms en twee films die het nog steeds redelijk deden aan de bioscoopkassa's ging het hier mis. Ook de charmes van hoofdrolspeelster Bryce Dallas Howard konden deze film niet overeind houden.

7 - Glass (2019)

Gemengde gevoelens over deze film, want wat hadden we graag gewild dat 'ie hoger in deze lijst stond. Al sinds de briljante post-credits twist van Split verheugen we ons op dit combi-vervolg op twee van Shyamalan's beste films tegelijk. Nu die eindelijk uit is blijkt die toch niet zo goed als we hadden gehoopt. Maar het blijft te gek om deze personages weer op het witte doek te zien.

 

6 - The Visit (2015)

Na meerdere flops op rij is het voor een regisseur in Hollywood meestal afgelopen. Toen Shyamalan na  vier pijnlijke flops op rij ineens met dit voor een laag budget gemaakte horrorsprookje kwam liet hij zien het toch nog te kunnen.

 

5 - The Village

Ook deze wisselend ontvangen film was weer gebouwd rond een twist, en daarna was deze thriller stiekem ook een beetje maatschappij-kritisch. Dit verhaal over een dorp dat in de waan gehouden wordt over de gevaren die hen bedreigen is immers een allegorie over hoe de bevolking van conservatief Amerika opzettelijk dom en bang gehouden wordt. Met alle "Build The Wall"-hysterie is die kritiek van The Village nu ineens echter wel weer erg actueel.   

 

4 - Signs

Dit eerste science fiction-uitstapje van de Sixth Sense-regisseur werd eveneens wisselend ontvangen. Gek genoeg werd de wijze levensles uit voorganger Unbreakable ("Je kunt pas echt gelukkig zijn als je je doel in het leven hebt gevonden") hier ingeruild voor een compleet tegenovergesteld idee ("Alles ligt al vast en is al voor ons bepaald"). Wat wil Shyamalan ons nou echt vertellen?

3 - Split

The Visit uit 2015 was al een stap terug in de goede richting, maar met Split liet Shyamalan helemaal zien dat hij weer op de top van zijn kunnen zat. Net als James McAvoy, die de show steelt met zijn glansrollen als de meerdere persoonlijkheden van een zwaar gestoord figuur.

2 - Unbreakable (2000)

Na het succes van The Sixth Sense ging Shyamalan opnieuw met Bruce Willis in zee. En wederom met succes: de twist aan het eind is misschien niet zo schokkend als die van The Sixth Sense, en de film is ook een stuk trager dan zijn voorganger, maar toch zit je weer bijna twee uur op het puntje van je stoel.  

1 - The Sixth Sense (1999)

Hoe kan het ook anders? Geen onverwachte twist hier, natuurlijk staat deze moderne klassieker op 1 in de lijst. De twist aan het eind zorgde ervoor dat je meteen de hele film nog een keer wilt zien. En als je 'm vervolgens opnieuw kijkt zie je dat het ontzettend goed in het verhaal is verwerkt. Razendknap kunstje, wat Shyamalan nog vaak heeft geprobeerd te herhalen, maar nooit meer geëvenaard heeft. We vinden het trouwens ook één van de beste Bruce Willis-films ooit.