Stranger Things 3

Stranger Things was de perfecte serie voor het perfecte moment. De Netflix hit lanceerde middenin een jaren ’80 nostalgiehype maar was gelukkig ook nagelbijtend spannend en zat tjokvol charmante kindacteurs. Seizoen 2 was stukken minder omdat het meer van hetzelfde voorschotelde en ook niet meer dan dat. Stranger Things 3 doet dat stukken beter en brengt een totaal nieuwe horrorvijand naar Hawkins: puberteit! AAAAAAAAH!

Waarom wonen er überhaupt nog mensen in Hawkins?! Het slaperige Amerikaanse stadje dat zo uit een Steven King-boek had kunnen komen (en waarvan je een deel nu op Utrecht Centraal kan bekijken), laat voor de derde keer een portaal naar de Upside Down openstaan. Daar gaan de huizenprijzen weer! De levensgevaarlijke alternatieve dimensie schotelt een nieuw monster voor, dat wereldverovering even ‘on hold’ zet om zich te richten op een wraakactie. Eleven en de andere kinderen hebben de Upside Down te vaak gedwarsboomd…

Summer of love

Het duurt wel even voor de kids doorhebben wat er aan de hand is. Ze zijn namelijk te druk bezig met zichzelf. 9 maanden na de gebeurtenissen uit seizoen 2, is de zomer aangebroken in Hawkins en onze jonge helden groeien snel op. Mike (Finn Wolfhard) and Eleven (Millie Bobby Brown) hebben verkering en zijn permanent elkaars huigen aan het likken, tot woede van nieuwbakken papa sheriff Hopper (David Harbour). Max (Sadie Sink) en Lucas (Caleb McLaughlin) zijn ook een setje en zelfs Dustin (Gaten Matarazzo) heeft tijdens z’n zomerkamp een vriendinnetje gescoord… aan de andere kant van het land.

More content below the advertising

Stranger Things

Stranger Comedy

De invloeden van Steven King en Spielberg eighties klassiekers is nog steeds aanwezig, maar voor seizoen 3 graaft regisseursduo de Duffer Brothers nog dieper in de jaren ’80 popcultuur (ja zelfs nog dieper dan Henny Huisman afstoffen). Deze keer zijn er duidelijk horrorinvloeden van John Carpenter en komedie-invloeden van John Hughes aanwezig. Met name die laatste invloed zorgt dat Stranger Things 3 schittert, met dialogen die zo in Ferris Bueller’s Day Off hadden kunnen zitten.

De jonge relaties knappen natuurlijk bij het minste of geringste en het gekibbel tussen de kinderen zorgt vaak voor de grappigste momenten. De jongeren en volwassenen kunnen er echter ook wat van. Hopper krijgt een afwijzing van Joyce Byers (Winona Ryder) en de 2 ruziën het hele seizoen door alsof ze in een buddy-cop film zitten. Steve ‘The Hair’ Harrington (Joe Keery) is tevens terug en moet bij een ijssalon in een matrozenpakje werken waardoor z’n transformatie van stoere pestkop naar goedaardige sul compleet is. Hij begint zelfs gevoelens te krijgen voor z’n nerdy collega Robin, heerlijk sarcastisch gespeeld Maya Hawke.

Stranger Things

Fout winkelcentrum

Samen met Dustin onderscheppen ze een Russische boodschap per radio die wijst richting een duister geheim rondom de nieuwe Starcourt Mall. Het grote neongevaarte is een fantastische nieuwe setting die jaren ’80 foutheid schreeuwt en tegelijkertijd laat zien dat Stranger Things 3 aanzienlijk meer budget heeft gekregen van Netflix.

Stranger Things

Minder eng

De verfrissende nadruk op humor en special effects heeft wel een groot nadeel: de serie is veel minder eng. De atmosfeer uit het eerste seizoen is ver te zoeken en in plaats daarvan komt de bloederige B-film horror die in de jaren ’80 ook groot was. Niet voor niets verwijst Stranger Things uitgebreid naar Day of the Dead en een subplot waarbij Billy Hargrove (Dacre Montgomery) bezeten wordt door het monster, is een grote liefdesbrief aan Invasion of the Bodysnatchers. Nightmare on Elmstreet en Halloween flashbacks kwamen ook naar boven borrelen bij het camerawerk en de ingeblikte synthesizergeluidjes tijdens spannende momenten.

Uiteindelijk is het een eerlijke ruil en stukken interessanter dan opnieuw op safe spelen, zoals het tweede seizoen probeerde te doen. Je krijgt het idee dat de show mee-ontwikkelt met z’n hoofdrolspelers en maakt ons nu al hongerig naar Stranger Things 4!

Conclusie

De jaren ’80 popcultuur bestaat uit meer dan Steven Spielberg kinderfilms en Steven King horrorverhalen. Dat bewijst Stranger Things 3 met verfrissende nieuwe uitdagingen voor de hoofdrolspelers en meer focus op de personages en spektakel. Dat gaat wel ten koste van de horror dat nu meer voor B-film gore gaat dan het bouwen van een toffe atmosfeer. Het liefst wil je natuurlijk allebei maar het blijkt een goede ruil te zijn en zet Stranger Things terug op de rails als een van de beste Netflix-series.