Lisanne en Senne in De Dansmarathon

Een miljoen kijkers schakelden zaterdagavond in bij de finale van De Dansmarathon. Ze zagen vermoeide dansers, venijnige blessures en deelnemers die niet meer kónden. Maar hoe was het om méé te doen aan De Dansmarathon? Veronica Superguide sprak met deelnemers Senne en Lisanne, die als leeuwen hebben gestreden.

Senne en Lisanne ontwikkelden zich tot publieksfavorieten tijdens De Dansmarathon. Op social media leefden veel kijkers vooral mee met Senne, die zijn pijn verbeet en stug door bleef dansen.

Hoe gaat het met jullie na het Dansmarathon-avontuur?

Senne: “Nou, we liggen vooral op bed om te herstellen. Ik heb enorme spierpijn.”

Lisanne: “Ja, na afloop bleek dat ik er toch erger aan toe was dan ik dacht. Mijn benen zijn stijf, ik heb vochtblaren en rode plekken. Dat merk je helaas pas na afloop, want door de adrenaline voelde ik bijna niks. Op het moment is het dus véél slapen en goed eten.”

Article continues after the ad

Senne: “En reageren op alle berichtjes die we krijgen, het zijn er honderden!”

Lisanne: "Mensen uit de straat hadden ook allemaal versieringen opgehangen voor onze thuiskomst; het was echt geweldig."


Wat kregen jullie op de dansvloer mee van de buitenwereld? Hadden jullie door dat veel kijkers voor jullie duimden?

Lisanne: “Niet zoveel; we zaten ook zó in het moment dat we de camera soms zelfs vergaten. Het enige dat we meekregen was via vrienden en familie in het publiek.”

Senne: “Nou ja, op een gegeven moment kregen we wel door dat de camera vaak op ons gericht was. Zodra we een pauze namen werd er meteen eten voor ons neergezet. Ik dacht zelfs dat ze me op de wc wilden filmen! We dachten wel: Oh, ze willen ons er graag inhouden.”

Toch is dat nét niet gelukt…

Lisanne: “Nee, we werden vijf uur voor het einde verwijderd. Senne kon zijn voeten haast niet meer bewegen, dus waren we niet meer aan het ‘dansen’.”


Dus ook geen weekendje Parijs?

Senne: “Volgens mij niet, nee. We werden verwijderd, maar ik was het er echt mee oneens; ik ben er nog steeds een beetje boos over.”

Lisanne: "Het ging gewoon niet meer."

Jullie smeten af en toe ook wel met jullie danskrachten!

Senne: “Ja, ik deed mee om een weddenschap te winnen. Als ik 50 uur zou dansen dan mocht ik op date met Lisannes vriendin. Op een gegeven moment kwam ze zelfs kijken op de tribune en toen begon ik me uit te sloven: toen ben ik door m’n enkel gegaan. We hebben het niet zo slim aangepakt. Toon en Maria deden het wel slim: die spaarden hun krachten. Zij waren na een tijdje ook favoriet, en trouwens hele aardige mensen!”

Lisanne: “We zijn ook helemaal geen geoefende dansers! Tegen het einde waren we het enige stel dat normaal gesproken nooit danst. Eerlijk gezegd denk ik dat het voorlopig ook wel weer even genoeg is."


Heb je de weddenschap eigenlijk gewonnen?

Senne: “Nou, eigenlijk moest ik daarvoor 50 uur dansen, dus ik denk het niet… Ik zag trouwens dat mensen op Twitter al een petitie waren begonnen dat Lisannes vriendin met me op date moest gaan. Dat is echt lief bedoeld, maar ik wil absoluut niet dat ze onder druk wordt gezet.”

Kijkers thuis keken soms toch met afgrijzen naar de finale van De Dansmarathon. Hoe was dat op de dansvloer?

Lisanne: “Nou, ik begrijp wel dat het er op tv soms schokkend uitzag, maar tijdens het dansen hebben we er eigenlijk weinig van gemerkt. We werden goed in de gaten gehouden en er waren altijd mensen bij.”

Senne: “Ik snap de bezorgdheid wel, maar ik vond het zelf erg prettig. De aanwezige fysiotherapeuten waren heel aardig. Ik was ook een beetje hun zorgenkindje, dus we kregen veel aandacht. Eigenlijk heb je tijdens het dansen ook niet echt de tijd om veel op andere kandidaten te letten.”

Lisanne: “De fysio’s waren geweldig: ze moedigden ons aan en gunden het ons ook echt. Ze deden er alles aan om ons in de race te houden.”


John de Mol denkt na over een tweede editie van De Dansmarathon. Zouden jullie het nog een keer proberen?

Senne: “Nee, we zoeken wel iets anders. Bij sommige talentenjachten zie je ook steeds dezelfde gezichten opdraven en dat vinden we ook niet leuk."

Lisanne: “Ik wil voorlopig écht niet meer dansen.”

Geen spijt van jullie deelname?

Senne: “Oef, dat hangt er vanaf op welk moment je het vraagt. Over een week kijk ik er vast positief op terug, maar nu heb ik al moeite om naar de wc te lopen. Als de date doorgaat dan was het helemaal geniaal. Dáárvoor zou ik trouwens nóg wel een keer meedoen!"


Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.