Recensie The Underground Railroad

Barry Jenkins weet het gevoel van de zwarte mensen in de VS goed over te brengen, maar gaat daar in zijn nieuwe tv-serie The Underground Railroad iets te ver in. 

Nadat zijn films Moonlight en If Beale Street Could Talk samen vier Oscars wonnen, waren we natuurlijk erg benieuwd waar regisseur/scenarioschrijver Barry Jenkins als volgende project mee zou komen. Het werd The Underground Railroad, zijn eerste zelf gepende tv-serie. Hiervoor nam hij weer een bestaand werk als basis, in dit geval het gelijknamige boek van Colson Whitehead, en dook hij opnieuw in de ervaringen van de zwarte mensen in de Verenigde Staten.

Het zijn deze keer echte treinen!

Cora (sterke nieuwkomer Thuso Mbedu) wordt geboren als slaaf op een katoenplantage en wordt met de nek aangekeken, omdat haar moeder is gevlucht. Eenmaal volwassen, slaat ze zelf ook op de vlucht en belandt ze bij de ‘Underground Railroad’. Historisch gezien was dat de naam van een netwerk aan smokkelroutes waarmee slaven in veiligheid konden worden gebracht, maar hier is het een echte ondergrondse trein.

Article continues after the ad

Het leven is kut – en dat blijft het ook

Dat kan best een spannend verhaal worden, maar het lijkt wel alsof de makers van The Underground Railroad in de eerste aflevering vooral willen laten zien dat het leven van een slaaf kut was. Vervolgens laten ze in de afleveringen daarna zien dat het leven van een gevluchte slaaf óók kut is. Je zou bijna denken dat de serie is gemaakt voor rechtsradicalen die het leuk vinden om zwarte mensen te zien lijden en daarom ben je na verloop van tijd als kijker murw gebeukt. 

Letterlijk en figuurlijk een duistere boel

Misschien was dat de bedoeling, maar dan was de helft van het aantal afleveringen genoeg geweest, want nu schiet The Underground Railroad zijn doel voorbij en heb je al snel geen reden meer om verder te willen kijken; het is niet leuk en het wordt niet beter. Het feit dat veel scènes zich afspelen in het donker helpt ook niet. De grootste afwisseling zit in de lengte van de afleveringen; de ene keer zeventig minuten, de andere keer twintig minuten of drie kwartier. 

Snel door naar The Lion King 2

Is er dan niks leuks over The Underground Railroad te vertellen? Best wel; de aankleding is mooi en de acteurs (zowel de veteranen als nieuwkomers) doen hun best. Maar de ene helft moet vooral rennen, bang zijn en gekweld kijken, terwijl de andere helft vooral moet vloeken, schieten en breedsprakig allerlei onzin verkopen. We zijn wel nog steeds benieuwd wat Jenkins gaat doen met zijn volgende productie: het vervolg op The Lion King.

Conclusie 

Een slaaf slaat op de vlucht en belandt bij de ‘Underground Railroad’, historisch gezien een netwerk van smokkelroutes, maar hier een echte trein. Dat is eigenlijk het enige originele aan de serie die vooral laat zien hoe verschrikkelijk het slavenleven was. Een nobel streven en mooi aangekleed, maar het slaat zo ver door, dat het eerder verstikt dan ontroert.

The Underground Railroad is vanaf 14 mei te zien op Amazon Prime Video.

De serie Them laat zien dat racisme van alle tijden is. En ook in Lovecraft Country zijn zwarte mensen niet veilig. 

  Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.