The Serpent Netflix serie

‘Daar zou ik nooit intrappen’, denk je misschien als hoort over de praktijken van een oplichter. Maar The Serpent laat zien hoe machteloos je bent tegenover de meest geslepen types, zoals de sociopaat Charles Sobhraj, die in de jaren zeventig huishield in Thailand.

Deze recensie is gebaseerd op de eerste drie afleveringen.

The Serpent dankt zijn titel aan een van de bijnamen van de man om wie het allemaal draait, en wat een perfecte naam is het. Charles Sobhraj was glad, geniepig, genadeloos en gebruikte gif als voornaamste werktuig: figuurlijk als hij zijn slachtoffers benevelde met praatjes om ze te lokken en letterlijk als hij van ze af wilde. Hij was groot nieuws in de jaren zeventig, toen hij in Thailand en omstreken het ene na het andere slachtoffer maakte.

Doodziek

De serie laat stapje voor stapje zien hoe hij te werk ging en hoe hij het voor elkaar kreeg om zo lang uit handen van de politie te blijven. Nog meer dan nu was Bangkok in de seventies een vaste bestemming voor rugzaktoeristen uit Europa en Amerika en daar runde Alain Gautier, zoals hij zich noemde, in zijn huis een zoete inval waar het altijd feest was. Maar die feesten liepen altijd af met iemand die doodziek afgevoerd moest worden naar een kamertje.

Article continues after the ad

Juwelen

Sobhraj was in de eerste plaats een juwelensmokkelaar. Soms had hij zijn slachtoffers nodig voor hun paspoort, om daarmee onder hun naam zijn handeltjes te kunnen uitvoeren. Soms wilde hij ze zelf inzetten als smokkelaars en als ze dat niet wilden, waren ze de sigaar. En regelmatig ruimde hij mensen uit de weg die te veel wisten van zijn praktijken. Een klein kringetje van intimi hielp hem hierbij.

Goed Nederlands

In elke aflevering komen we meer te weten over hem, zijn vrouw Monique (ook al een valse naam) en de andere mensen om hem heen. Maar er wordt ook veel tijd gestopt in het onderzoek dat een medewerker van de Nederlandse ambassade begint nadat de lijken van twee Nederlanders opduiken. Deze man wordt gespeeld door Engelsman Billy Howle, die lang geen slecht Nederlands accent ten beste geeft. Het dode paar wordt wel door Nederlanders gespeeld en dat is fijn, want het zou niet de eerste keer zijn dat zoiets slecht geïmiteerd wordt door de eerste de beste Duitser. Ze zijn te zien in flashbacks.

Flitsend

Och jee, de flashbacks. We hebben er alle begrip voor dat dit verhaal een groot gebied beslaat en met het oog op de spanning niet zomaar rechtlijnig verteld kan worden. Maar de hoeveelheid flashbacks en flashforwards die The Serpent elke aflevering weer gebruikt, grenst aan het absurde. Daar had absoluut een elegantere oplossing voor bedacht kunnen worden. Daarnaast is de serie wel erg zuinig met het geven van inzicht in de geest van Sobhraj. We kregen alleen de eerste drie afleveringen voor deze recensie, maar zelfs na bijna drie uur kijken weet je niet meer dan dat hij een complex heeft overgehouden aan zijn gemengde Aziatische afkomst.

Conclusie

Waarom staan er hieronder dan toch vier sterren? Dat is te danken aan het nare, benauwende sfeertje dat de makers hebben weten te scheppen en de geniale rol van Fransman Tahar Rahim (Un Prophète, The Mauritanian) als Charles Sobhraj. De serie had geen kans van slagen gehad als hij het nauwe grensgebied waarin hij zich voor deze rol moet begeven niet zo goed had verkend. Aan de ene kant maakt hij het geloofwaardig dat zoveel mensen zijn bezweerd door zijn charmes en mooie verhalen en aan de andere kant lopen de koude rillingen je over de rug als je hem aan het werk ziet. Die spanning en een plezierig gebrek aan sensatiezucht zorgen ervoor dat The Serpent zijn tanden in je zet en niet meer loslaat.

The Serpent is vanaf vrijdag 2 april te zien op Netflix.

Bekijk ook deze tien topseries op Netflix.