George Clooney in The Midnight Sky

George Clooney is een paar jaar van de radar geweest op filmgebied, maar met The Midnight Sky is hij terug als acteur én regisseur. Een vrolijk weerzien is het niet, want in dit scifi-thrillerdrama heeft het laatste uur voor de mensheid definitief geslagen.

Wat precies de oorzaak is van de ramp die de aarde onbewoonbaar heeft gemaakt in The Midnight Sky, blijft vaag. Maar je kunt je er met de stand van zaken op dit moment vast wel iets bij voorstellen. Het is 2049 en de lucht is giftig: alleen boven de poolcirkel kun je nog zonder gevaar naar buiten, al is het ook daar een kwestie van tijd. Wetenschapper Augustine (George Clooney) wacht zijn eind rustig af in een onderzoeksbasis, totdat hij ziet dat er een ruimteschip op weg is naar de aarde, dat terugkomt van een verkenningsmissie naar een bewoonbare maan van Jupiter.

Verziekte planeet

Vanaf dat moment splitst de film zich in tweeën: we zien hoe Augustine uit alle macht probeert de bemanning van het ruimteschip te waarschuwen om niet te landen op onze verziekte planeet en hoe de astronauten, onder wie de zwangere specialist Sully (Felicity Jones), de problemen moeten oplossen die horen bij een lange ruimtereis. Uiteindelijk zullen de twee verhaallijnen elkaar gaan kruisen, maar is dat nog op tijd?

Tempo en actie

Voor een film waarvan de je castleden bijna op de vingers van één hand kan tellen, heeft The Midnight Sky geen gebrek aan dynamiek. Zowel op aarde als in de ruimte volgt de ene na de andere ramp elkaar op en dat zorgt voor een fijn tempo en meer dan genoeg actie en spanning. Maar helaas heeft Clooney moeite om hoofdzaken van bijzaken te scheiden.

Article continues after the ad

Onverwacht bezoek

Augustine krijgt bijvoorbeeld te stellen met een klein meisje dat hij aantreft in de verder verlaten onderzoeksbasis, dat hij mee op sleeptouw moet nemen als hij moet verkassen naar een station met een betere zendmast. Een slimme greep om niet continu naar een zwijgende Clooney te hoeven kijken, maar de voornaamste plot is er niet mee geholpen.

Spannende scènes

Ook in het ruimteschip gebeurt veel dat misschien wel voor spannende scènes zorgt, maar los staat van de rest van het verhaal. Haperende computers, meteorenregens, ruimtewandelingen: het voert het drama flink op, maar blijft vulling waarmee de balans tussen scènes in de ruimte en op aarde in orde moet blijven.

Conclusie

Toch is de rode draad van The Midnight Sky stevig genoeg om de zwakke plekken overkomelijk te houden. Tegen de tijd dat het contact dan eindelijk is gelegd, heb je alle hoofdfiguren goed leren kennen en zo krijgen hun beslissingen het gewicht dat je nodig hebt om betrokken te blijven bij wat er met ze gebeurt. Want wat doet het met je om erachter te komen dat het voortbestaan van de mensheid misschien wel alleen op jouw schouders rust? Interessante vragen die intelligent behandeld worden door deze film, ook al had daar meer tijd aan besteed mogen worden.

The Midnight Sky is te zien op Netflix.

Zin in nog meer ruimteavonturen? Kijk dan de dramaserie Away of check Space Force als je even lekker wilt lachen.