Sweet Tooth op Netflix

Het dystopische sprookje Sweet Tooth heeft een uniek uitgangspunt. De Netflix Original mist echter de fantasierijke absurditeit die je zou verwachten van een serie over een jongetje met een gewei. 

Na Jupiter's Legacy, dat trouwens geen tweede seizoen krijgt, grijpt Netflix weer naar een obscure comic in de hoop een hit te scoren. Het stripverhaal Sweet Tooth wordt omgeschreven als 'Mad Max meets Bambi'. Zo absurd wordt het jammer genoeg nooit in de serie, die verder wel goed in elkaar zit.

Hertenbaby

Op een dag wordt de aarde getroffen door een dodelijk virus, waardoor talloze mensen sterven. Tegelijkertijd worden er baby's geboren die half dier zijn. Voordat de paniek toeslaat, vlucht een vader met zijn eigen hertenbaby naar een veilige plek diep in het bos. Hij zorgt voor de jongen genaamd Gus en leert hem enkele belangrijke regels. Tien jaar later slaat een tragedie toe en gaat Gus op een groot avontuur. 

Onopvallend

Netflix staat bomvol dystopische films en series, die vaak ook nog eens gebaseerd zijn op een boek of stripverhaal. Sweet Tooth past daar prima tussen. De serie doet denken aan Love and Monsters en The Umbrella Academy, maar heeft ook wat weg van Bird Box en The Walking Dead. Dat is gelijk het grote probleem met de serie. Hij valt niet op!

Article continues after the ad

Gewei

Het idee achter Sweet Tooth is heel fantasierijk en absurd. Een jongetje met een gewei op zijn hoofd reist door een dystopisch Amerika en wordt tijdens zijn reis bijgestaan door kleurrijke figuren. Omdat de wereld hybriden zoals Gus verantwoordelijk houdt voor de virusuitbraak is hij zijn leven niet zeker. De jongen loopt regelmatig gevaar en beleeft allerlei avonturen. 

Hertenshit

De Netflix-serie heeft al die elementen, maar Gus wordt nooit meer dan een jochie met een gewei op zijn kop. Zijn reispartner Big Man vertelt hem meerdere keren om geen 'hertenshit' te doen. Deze hertenshit is zelden iets raars. Hij schranst appels en huppelt soms. Daar had wat creatievers mee gedaan kunnen worden. 

Geen Tim Burton

Het gebrek aan creativiteit lijkt te komen van de bedenker van de Netflix Original. Jim Mickle heeft de serie ontwikkeld en de eerste twee afleveringen geregisseerd en geschreven. En laten dat nou juist de twee minste afleveringen zijn. Mickle doet een poging een fantasierijke en realistische wereld neer te zetten, maar hij is geen Tim Burton of Guillermo del Toro. 

Op avontuur

Dat betekent niet dat de afleveringen slecht zijn. Het duurt alleen tot de derde aflevering voordat de serie echt interessant wordt. Pas wanneer Gus op avontuur gaat wordt het spannend. Zijn belevenissen worden afgewisseld met het verhaal van Dr. Singh. Deze arts leeft in een veilige enclave en zoekt naar een medicijn. Het is een sterk onderdeel van Sweet Tooth, maar tijdens die scènes lijkt het een hele andere serie. 

Meer absurdisme

Het is misschien niet heel eerlijk, maar we moeten Sweet Tooth toch vergelijken met de Netflix-film Love and Monsters. Beide titels hebben prachtige locaties, een interessant verhaal en een hele sterke cast. Toch haalt Sweet Tooth het niet bij Love and Monsters. De serie blijft té realistisch en dat haalt de angel uit de fantasierijke gedeeltes. Wat meer absurdisme, zoals in Love and Monsters, had Sweet Tooth een stuk beter gemaakt. 

Conclusie

Sweet Tooth is zeker niet slecht en vanaf de derde aflevering wil je weten hoe het verhaal verder gaat. Het is echter een serie waar veel meer in had gezeten. Als een Tim Burton of Guillermo del Toro zich hiermee had bemoeid, had dit een topper kunnen zijn. Nu is het gewoon een vermakelijke serie, die je makkelijk kan bingewatchen om daarna net zo snel weer te vergeten.

Sweet Tooth is te zien op Netflix.

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.