Coral in Sky Rojo

Het tweede seizoen van Sky Rojo gaat verder waar het eerste stopte en knalt door met een orgie aan geweld, drugs, seks en kleurrijke figuren. Wel is er dit keer wat meer ruimte om al deze overdaad te laten ademen.

Deze recensie is gebaseerd op de eerste vier afleveringen.

 

Subtiliteit is opnieuw ver te zoeken in Sky Rojo. Het tweede seizoen bouwt verder op de succesformule van georganiseerde chaos, dat heel goed werkte in de eerste acht afleveringen. Wel is er een kleine verbetering; de hyperactieve achtbaanrit doet het dit keer iets langzamer aan en geeft je de tijd om de knotsgekke verhaallijnen tot je te nemen.

Article continues after the ad

 

 

Update in sneltreinvaart

In de eerste paar minuten word je in sneltreinvaart up to date gebracht. Drie prostituees hebben hun gewelddadige pooier halfdood geslagen en worden daarna achternagezeten door zijn handlangers. Aan het einde van het eerste seizoen lijken de vrouwen hun vijanden verslagen te hebben, maar als dat echt zo was, zou het tweede seizoen erg saai worden.

 

Een lijntje op het slechtste moment

Omdat Sky Rojo een serie is waarin iedere minuut iets gestoords gebeurt, is het beter om zo min mogelijk te vertellen over de chaos waar de vrouwen mee te maken krijgen. Wat je wel mag weten, is dat de personages zichzelf in de problemen brengen door een reeks domme keuzes en foute inschattingen. Deze beslissingen, van zowel de helden als de schurken, stuwen het verhaal voort. Omdat je de personages kent uit seizoen 1 voelen de plotwendingen die hieruit voortkomen nooit geforceerd aan en komen de persoonlijkheden van de personages sterk naar voren. Het is namelijk typisch Coral om nog even een lijntje coke te nemen op het allerslechtste moment.

 

Minder Flashbacks

Nu de personages bekend zijn bij het publiek, zijn er in seizoen 2 een stuk minder flashbacks nodig. Dat maakt de serie wat minder hyper - een keuze die erg goed werkt. Maar vrees niet, de serie wordt geen seconde saai. De focus ligt deze keer veel minder op het verleden en een stuk meer op alles wat de vrouwen dit keer meemaken - zo is er een wild west shout-out in een boshutje en kijken ze meerdere keren de dood in de ogen. 

Doordat dit seizoen minder tussen tijdlijnen heen en weer springt krijgen alle gebeurtenissen in de hoofdverhaallijn meer gewicht. De derde aflevering speelt zich bijvoorbeeld grotendeels af op één locatie en als kijker voel je enorm de spanning die de vrouwen ook voelen. Dit soort emotionele investering is iets wat het eerste seizoen van Sky Rojo miste en dat maakt het tweede net iets beter.

 

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.

 

Cliffhangers

Een ander pluspunt zijn de ijzersterke cliffhangers. Het vorige seizoen was daar ook goed in, maar dit keer heeft schrijver Álex Pina (La Casa de Papel, White Lines) zichzelf overtroffen. Je MOET weten hoe het verhaal verder gaat en hoe de vrouwen zich nu weer uit een penibele situatie gaan redden. Vaak is deze oplossing uiteraard weer het begin van een heel nieuw probleem.

 

 

Conclusie

Het tweede seizoen van Sky Rojo is net zo wild, gewelddadig, chaotisch, stijlvol en volkomen ongeloofwaardig als het eerste seizoen, maar weet te verrassen door de verhaallijnen meer ademruimte te geven. Alles hakt er net wat steviger in en gepaard met een aantal sterke cliffhangers kun je niet wegkijken. Dit is het schoolvoorbeeld van een verslavende serie om te bingewatchen.

Sky Rojo seizoen 2 is te zien op Netflix.