Moxie

De populaire jongen die denkt dat hij alles kan maken, het rondborstige meisje dat ook niets aan die voorgevel kan doen; het puberleven zuigt en dan is het protestblaadje ‘Moxie!’ hard nodig.

Vivian (Hadley Robinson) is een behoorlijk doorsnee type; ze is niet populair op school en wordt ook niet gepest. Net als haar beste vriendin Claudia (Lauren Tsai) is ze lid van de grote grijze massa, die zich gedeisd houdt en wacht tot het echte leven kan beginnen. Als de stoere nieuwkomer Lucy (Alycia Pascual-Peña) het vertikt dat spelletje mee te spelen, worden Vivians ogen geopend en besluit ze iets te gaan doen.

Stapje terug

Met haar regiedebuut Wine Country (2019) bleef comédienne Amy Poehler (Parks & Recreation) nog dicht bij huis door samen met vriendinnen een groep vriendinnen te spelen die samen op vakantie gaan. In Moxie doet Poehler een stapje terug en geeft ze de volgende generatie een plaats in de schijnwerpers om een verhaal te vertellen, dat uiteraard/helaas van alle (leef)tijden is.

Lekker divers

Zoals het hoort – en nu langzaam begint door te dringen in de mainstream – is het een lekker diverse groep acteurs, met verschillende kleurtjes, een handicap en een transgender erbij. Al zijn de bekendste gezichten nog wel even de witte: bij de ouderen zijn dat Poehler en Clark Gregg (agent Coulson uit de Avengers-reeks) en bij de jonkies onder andere Josephine Langford (zij van de After-films) en Patrick Schwarzenegger (de zoon van).

Article continues after the ad

Plaatselijk protest

Hoofdrolspeelster Hadley Robinson (Utopia) is pas sinds kort actief, maar doet het al heel aardig. Het is alleen een beetje jammer dat ze met haar grote blauwe ogen en lange blonde haren toch weer het standaard Hollywoodmooi is. Ach; die lui horen er ook bij en zullen de pret nooit drukken. Zeker niet als ze, zoals Vivian, een eigen protestblaadje in elkaar flansen bij de plaatselijke printshop en daarmee hun school wakker (proberen te) schudden.

Weinig calorieën

De film Moxie is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jennifer Mathieu en vooral leuk voor meiden die zelf nog op school zitten. Misschien is het daarom wel zo laag in calorieën. Hoe vervelend mensen ook zijn; het wordt nooit heel erg – en de enige keer dat dit wel gebeurt, telt het bijna als een plotwending. Verder laat de film juist zien dat niet alleen de grote gebeurtenissen funest kunnen zijn voor iemands zelfbeeld en lol in het leven, maar ook alle meer bescheiden handelingen en rotopmerkingen

Conclusie

Terwijl de film een duidelijke boodschap heeft die voor iedereen is bedoeld, is de verpakking toch vooral toegespitst op tienermeiden. Dat zorgt voor een aangenaam filmpje waarbij je niet veel hoeft na te denken maar met je vrienden nog lekker over kunt nakletsen.

Moxie is vanaf 3 maart te zien op Netflix.