Nicolas Cage in Jiu Jitsu

Jiu Jitsu is een ramp. Dat is precies wat we hadden verwacht van een foute actiefilm waarin Nicolas Cage vecht tegen een buitenaards wezen.

We moeten toegeven dat we geen hoge verwachtingen hadden van de actiefilm Jiu Jitsu. Toen we voor het eerst hoorden dat Nicolas Cage ging knokken tegen een buitenaards wezen wisten we al dat het geen topper zou worden. De film, die nu op Netflix staat, is zelfs nog slechter dan we ons voor hadden kunnen stellen. 

Het verhaal?

Waar moeten we beginnen? Het verhaal? Tja, dat is een goede. Want hoe leg je dat uit? Het is een beetje The Bourne Identity, een beetje Mortal Kombat, een beetje The Drunken Master en heel veel Predator. Regelmatig is het de vraag of de regisseur wel weet wat voor film hij maakt. Het is alsof twee totaal verschillende films met dezelfde cast in elkaar zijn gemonteerd tot een onevenwichtig geheel.

Geheugenverlies

Het plot is in principe simpel. Een ruimtewezen komt naar de aarde en wil vechten. Het verhaal wordt echter onnodig ingewikkeld door een held met geheugenverlies. Deze man, genaamd Jake, wordt uit het water gevist en gedumpt bij een groepje Amerikaanse militairen. Zij ondervragen hem, maar hij kan zich niks herinneren, dan wordt hij gered door een mysterieuze man, die hij zich ook niet meer kan herinneren, om halverwege het verhaal te belanden bij een jiujitsu-meester die hij zich óók niet herinnert. 

Article continues after the ad

Domme blik

Een hoofdpersoon met geheugenverlies is een goede manier om het spannend te houden en om uitleg te geven over het verhaal. Jiu Jitsu faalt in beide. Jake herinnert zich niks en kijkt de hele film dom uit zijn ogen. Wanneer zijn verhaal uiteindelijk verteld wordt, staat het ook haaks op alle andere gebeurtenissen uit de film. Want is hij nou de uitverkoren vechter met een geniaal plan of toch gewoon een laffe sukkel?

Zeeziek

Duidelijk is wel dat Jake geen jiujitsu-meester is. Niemand in de film vecht trouwens in de stijl van de oude Japanse vechtkunst. Het zijn stoere trappen, harde knietjes en heel veel salto's. Dat is ook de enige reden om naar dit soort actiefilms te kijken. Maar de gevechten worden zo bizar in beeld gebracht dat je vooral zeeziek wordt van de rusteloze camera en onverklaarbare stijlkeuzes.

Nicolas Cage

De echte trekpleister van de film is natuurlijk Nicolas Cage en zijn pruik. In History of Swear Words laat Cage zien dat hij het acteren nog niet is verleerd en met het juiste materiaal nog steeds kan fascineren. Jiu Jitsu geeft hem weinig om te doen. Hij is de gekke kluizenaar en moet uitleg geven over het ruimtewezen. Cage maakt van dit bordkartonnen personage een getraumatiseerde veteraan die rechtstreeks uit Apocalypse Now lijkt te komen. 

Ong-Bak

Cage is niet de enige bekende naam in de film. Ook actiehelden Frank Grillo en Tony Jaa duiken op. Beide hebben jammer genoeg weinig te doen. De stuntman van Nicolas Cage - die trouwens totaal niet op Cage lijkt - heeft zelfs meer vechtscènes dan Tony Jaa, de man die de vechtfilm weer populair maakte met de knokklassieker Ong-Bak

Conclusie

Jiu Jitsu is slecht, echt heel slecht. Maar niet op de vervelende manier. Dit is een film die je kijkt met vrienden wanneer je wilt lachen om een foute film. Wacht alleen wel tot Dry January achter de rug is. 

Jiu Jitsu is te zien op Netflix.