Hillary Swank in ruimtepak in Away

De meesten onder ons gaan het waarschijnlijk nog meemaken dat een groep dappere astronauten voor het eerst de reis naar Mars gaan ondernemen. Away laat zien hoe dat zou kunnen gaan, maar dan met extra familiedrama en minimale technobabble.

Mars is een populair decor voor sciencefictionverhalen. In sommige voeren buitenaardse volkeren er veldslagen, zoals in John Carter. In andere wonen mensen er in kolonies, zoals in Total Recall. En weer anderen maken er Robinson Crusoe in de ruimte van, zoals The Martian. In de nieuwe serie Away ligt de rode planeet er nog maagdelijk bij, want hij is het doel van de eerste bemande missie erheen.

Opgestookte emoties

De voornaamste plaats van handeling is dan ook het ruimteschip waarin het gros van de hoofdrolspelers op weg is naar Mars. Vijf astronauten uit verschillende landen hebben het aangedurfd, met als raketchef de Amerikaanse Emma Green (Hilary Swank), een standvastige commandant met een man en dochter op aarde. Drie jaar gaat de missie duren, dus dat stookt de emoties bij de mensen die achterblijven flink op. Dat is in Away net zo belangrijk als de belevenissen in de ruimte.

Never a dull moment

Emma’s man was ook ooit astronaut, totdat gezondheidsproblemen een eind maakten aan zijn carrière. Als hij dan ook nog een beroerte krijgt en in een rolstoel belandt als zijn vrouw net onderweg is, is de ellende compleet. Het gaat er soms dik op met het drama, maar gelukkig wordt het smaakvol gebracht, met veel dank aan de acteurs en actrices. En het is een nobel streven om een genre dat zich toch meestal richt op mannen en nerds te openen voor een breder publiek. Ruimtesoap klinkt niet erg eerbiedig, maar dit komt in de buurt. Gelukkig wel met stukken betere productiewaarden dan GTST.

Article continues after the ad

Goed bereik

Away is eigenlijk maar een klein beetje scifi: het grootste deel van de technische kant van het verhaal ligt heel dichtbij de werkelijkheid. De voornaamste vrijheden die de makers zich permitteren, staan in dienst van een soepeler vertelde en aantrekkelijker ogende serie. Zo is het aan boord van het ruimteschip alles behalve een spartaanse toestand met krappe gangetjes en lelijke bedieningspanelen en gaat videobellen met de aarde verrassend eenvoudig en snel. Dat kun je afdoen als onzin, maar het kijkt zo wel een stuk makkelijker weg allemaal.

Crisis aan boord

Ondanks de pogingen het menselijke element goed te ontwikkelen, zijn de beste afleveringen van Away toch diegene waarin de astronauten een crisis aan boord moeten bezweren en het vooral om de spanning draait. Veel andere richten zich op één bemanningslid in het bijzonder en gaan wat dieper in op zijn of haar achtergrond. Maar die blijven aan de oppervlakte steken en hebben minder emotionele kracht dan de doorlopende plotlijn rondom Emma en haar gezin. Niet zo gek, want zij krijgen veel meer tijd.

Conclusie

De mogelijkheden die de unieke situatie van de mensen om wie het draait in Away biedt, worden goed gebruikt en daarmee is Away niet de zoveelste dramaserie. Het is jammer dat de spanningen aan boord iedere keer snel weer ontzenuwd worden en de angsten van die mensen in een koekblik in het koude vaccuum van de ruimte toch moeten voelen nergens tastbaar worden, maar als lichtgewicht drama werkt dit prima en kijkt het lekker door.

Away is vanaf 4 september te zien op Netflix.

Deze films en series zijn in september ook te zien op Netflix.