Sophie Turner als Jean Grey in X-Men: Dark Phoenix

Een bioscoopbezoek haalt helaas niet altijd het niveau van Avengers: Endgame. Je stuit regelmatig op drollen van films. Deze 9 baggerproducties waren de slechtste van 2019 tot nu toe.

1. Hellboy

Helaas voor Stranger Things-acteur David Harbour kreeg zijn Hellboy-film alléén maar haat over zich heen. Nee, hier zit absoluut geen franchise in! Naast pijnlijke, maar rake uitbranders van recensenten, kreeg Hellboy ook de volle laag van bezoekers: naar verluidt komt studio Lionsgate niet eens uit de kosten. Een keiharde flop waar geen enkele 2019-film bij in de buurt gaat komen.
 

 

More content below the advertising

2. Replicas

Helaas, niet alles dat Keanu Reeves aanraakt, verandert in filmgoud. Hij mag dan wel keihard scoren met John Wick 3; we begonnen dit jaar toch echt met een Keanu-drol. Scifi-stinker Replicas pruttelde in januari de bios in en mocht er wat ons betreft direct weer de laan uit. Wát een oninteressant, bij elkaar geraapt zooitje plot holes zeg! Snel vergeten.
 

 

3. After

Een doodserieuze, véél te melodramatische boekverfilming over twee studenten – een naïeve meid en een stereotiepe ‘bad boy’ – die hopeloos verliefd worden. After schiet z’n doel werkelijk op alle fronten voorbij en laat je constant kotsen van cringyness.
 


Tortelduifjes Hardin en Tessa werken enorm op de zenuwen. De onderliggende boodschap, dat een tienermeisje voor een foute gast gaat en daarmee haar trouwe, maar saaie vriendje dumpt, is bovendien niet echt handig voor meiden die After als een voorbeeld zien.
 

4. Serenity

Kwaliteitsactrice Anne Hathaway weet van de vage en saaie thriller Serenity helaas weinig soeps te maken. Ook hoofdrolspeler Matthew McConaughey zien we liever in, nou ja, wat ‘beters’. Oké, we geven het toe: die grote twist? Supertof! Uiteindelijk moeten we toch de conclusie trekken dat het idee beter is dan de uitkomst.
 

 

5. The Hustle

Wéér Anne Hathaway, helaas. Die Oscar-gloed glijdt langzaam van haar af. Ook in comedyremake The Hustle weet ze niet echt te overtuigen. Dat irritante rijkeluisaccentje dat ze hier opzet, helpt ook niet echt mee.
 


De chemie met Rebel Wilson werkt wel. The Hustle is zeker geen trainwreck. Een gevalletje: er zat zóveel meer in. Voorspelbaarheid ligt op de loer en naast de grappen valt er weinig te beleven. Jammer. Een onnodige remake.
 

6. What Men Want

Weer zo’n remake waarvan je je dan toch afvraagt: wáárom? We willen heus niet je pret bederven, misschien vond je deze comedy met Taraji P. Henson namelijk wel de moeite waard. Dan ben je echter in de minderheid.
 


Velen vonden het een voorspelbaar, met stereotiepe personages overladen flutverhaaltje dat véél te lang duurde en bovendien de emotionele diepgang van een aardappel had. Moeilijk om vol te houden…
 

7. Holmes & Watson

Een stinkend vuilnisvuur uit eind 2018. Kwam hier begin dit jaar opeens niet meer uit in de bios en dat zegt natuurlijk genoeg. Zelfs Netflix wilde dit mislukte gedrocht niet overnemen, maar ging later toch nog overstag. Deze flauwe film met het in Step Brothers nog zo geniale duo Will Ferrell en John C. Reilly kent een zeldzaam slechte Rotten Tomatoes-score van 11%. Snel door en nooit meer achterom kijken!
 

 

8. X-Men: Dark Phoenix

Wat een anticlimax was dit?! Wat een mooie afsluiter van een decennialange superheldenfranchise had moeten zijn, liep eerder dit jaar met een zaaddodende sisser af. X-Men: Dark Phoenix probeert ‘t na wrakstuk The Last Stand (2006) gewoon nog een keer met Jean Grey en haar duistere Phoenix-verhaallijn uit de comics. Hadden ze beter niet kunnen doen…
 


“Duf”, “grote teleurstelling” en “middelmatig” waren woorden die in zowat elke review voorbijkwamen. Het enige toffe? Die grote vechtscène aan boord van een trein. Verder viel er bar weinig te genieten. Hopelijk laat Marvel Studio’s (die nu eindelijk de rechten bezit) deze franchise nog even rusten in haar zelf gegraven graf. Zo’n diepe, stinkende wond heeft tijd nodig om te helen.
 

9. Men In Black: International

Men in Black was eigenlijk zo’n franchise die helemáál geen flitsende nieuwe ‘reboot’ nodig had. Dat pakte met deel 3 in 2012 al niet goed uit. Lekker laten liggen zodat het z’n cultstatus behoudt. Maar nee hoor, Sony ging het avontuur tóch nog een keer aan. Met Thor: Ragnarok-maatjes Chris Hemsworth en Tessa Thompson als nieuwe sterren waren de verwachtingen voor Men In Black: International begrijpelijk hoog – wat de gigantische teleurstelling des te groter maakt. 
 


Critici noemden het een bij elkaar geraapt zooitje vol voorspelbaarheid, ongeïnspireerde verhaallijnen en grappen die keihard doodsloegen nog voor ze konden landen. De makkelijke grap die elke reviewer maakte – “we hebben niet zo’n neuralyzer nodig om deze MIB te vergeten” – is in dit geval volkomen terecht. Deze gore flater blijft voor altijd een smet op het indrukwekkende cv van Hemsworth en Thompson…