De beste filmscènes zijn niet altijd precies zo gepland! Zoals in Jaws, bijvoorbeeld.

Tijdens het filmen is het soms nodig om af te wijken van het script. Regelmatig ontstaan op zulke momenten juist de gaafste scènes!

Filmmakers houden zich het liefst aan de planning, maar dat is niet altijd mogelijk. Acteurs worden ziek, vergeten hun tekst of bedenken zelf ineens iets anders. Grappen die op papier leuk zijn blijken op het scherm toch niet te werken, waardoor er geïmproviseerd moet worden. Dat leverde deze geweldige scènes op!

Big ass forehead

In Fast & Furious 6 komt bad-ass agent Hobbs (Dwayne Johnson) op bezoek bij de bende van Dom. Roman maakt een grapje over de baby-olie die Hobbs gebruikt: ‘Verstop de baby-olie!’ Hobbs is niet onder de indruk en antwoordt: ‘Verstop je gigantische voorhoofd!’

More content below the advertising

 

Ludacris spuugt zijn drankje uit door de comeback, en die reactie is oprecht. Johnson improviseerde de grap ter plekke en zijn tegenspelers hadden ‘m niet verwacht.

But why male models?

Mode-icoon Zoolander ontdekt in deze komische film dat fotomodellen gerekruteerd worden om als internationale sluipmoordenaars te werken. Waarom? Dat legt David Duchovny in geuren en kleuren uit!

Zelfs na deze uitgebreide uitleg is Zoolander in de war. Waarom fotomodellen?

 

Ben Stiller was tijdens deze scène zijn tekst vergeten en besloot daarom de vraag nogmaals te stellen. David Duchovny kon zijn lachen inhouden en ging er vervolgens serieus op in. Deze meligheid was niet gepland, maar past wel buitengewoon goed bij de dommige Zoolander.

Aaaaargh!

Als Aragorn (Viggo Mortensen), Legolas en Gimli een berg orc-lijken ontdekken, met daarin spulletjes van hun Hobbit-vrienden slaat de rouw toe… Aragorn schopt uit frustratie een orc-hoofd door de lucht en slaakt een geweldige kreet!

 

Het was altijd de bedoeling dat deze scène ongeveer zo in The Two Towers zou komen. Hij kwam echter op een opmerkelijke manier tot stand. Regisseur Peter Jackson vond Viggo Mortensens kreten telkens niet intens genoeg, dus liet de scène een paar keer opnieuw schieten. De laatste take was perfect: de pijn van Aragorn werd prima duidelijk gemaakt. Achteraf bleek dat Mortensen twee tenen brak toen hij het hoofd voor de laatste keer wegschopte; daarom zat er zoveel gevoel in die kreet!

We zijn benieuwd of de aangekondigde Lord Of The Rings-serie dit niveau kan benaderen!

Kelly Clarkson!

In The 40 Year Old Virgin wordt het borsthaar van Steve Carell echt gewaxt! Dit kun je natuurlijk maar één keer doen, dus het was belangrijk dat Carell de juiste dingen schreeuwde. Seth Rogen schreef een paar fikse beledigingen, die Carell er wonder boven wonder uit schreeuwde. Als je goed naar Carells nerveuze blik kijkt, dan zie je dat het harsen geen special-effect is!

 

 

You’re gonna need a bigger boat

Als Brody (Roy Schneider), Quint (Robert Shaw) en Hooper (Richard Dreyfuss) op jacht gaan naar een levensgevaarlijke witte haai is de stemming in eerste instantie redelijk goed. Zo lang het trio op de boot blijft kan er weinig misgaan toch? Dit verandert als Brody aas in het water gooit en oog in oog komt met de terrorvis.

Hij beseft in één moment dat de uitkomst van de strijd absoluut niet vaststaat, en vraagt zich af waar ze in hemelsnaam aan zijn begonnen!

 

De scène was natuurlijk wel gepland, maar de uitspraak “You’re gonna need a bigger boat…” werd door Schneider geïmproviseerd. Er ging bijzonder veel mis tijdens het filmen van Jaws en de spreuk werd elke keer gebruikt als er weer eens wat mislukte. Alle filmapparatuur werd bewaard op een schuit, en deze moest gestabiliseerd worden met een andere boot. Om geld te besparen werd hiervoor een (te) klein bootje gebruikt, waar de uitspraak in eerste instantie vandaan kwam.

Schneider besloot de spreuk af en toe in de film te gebruiken; het moment waarop hij de witte haai zag bleef plakken, en werd één van de beroemdste filmuitspraken!

You talking to me?

Travis Bickle (Robert DeNiro) keert als Vietnam-veteraan terug in New York, waar hij in een andere jungle terechtkomt. Als taxichauffeur leert hij de duistere kant van de stad op z’n duimpje kennen, en die bevalt hem allerminst. Door zijn isolatie en nachtelijke levensstijl raakt hij blind voor het normale leven, en door zijn machteloosheid neemt hij extreme maatregelen.

Bickle oefent zijn wraakactie, en test zelfs verschillende oneliners in de spiegel. Na een onwennig begin settelt hij voor “You talkin’ to me?”

 

Deze geïmproviseerde scène geeft de neerwaartse spiraal in één keer weer. Of het zo bedoeld is of niet, de toevoeging: “I am the only one here”, is de trieste realiteit van de hoofdpersoon. De nieuwe Joker-film doet het sinds deze week nog even dunnetjes over!

Pang!

Tijdens het filmen van Raiders Of The Lost Ark was hoofdrolspeler Harrison Ford een paar dagen zo ziek als een hond, vanwege buikgriep. Er stond een uitgebreid gevecht gepland, waarin Indiana Jones het opnam tegen een formidabele zwaardvechter, maar Ford was er die dag totaal niet toe in staat… Ze besloten de scène drastisch in te korten.

 

Dit hilarische gevecht werd uiteindelijk één van de beroemdste scènes ooit!

Like tears in rain…

Het was altijd de bedoeling dat Roy Batty (Rutger Hauer) in Blade Runner een afscheidsspeech zou houden. De androïde is gebouwd met een beperkte levensduur en probeert deze uit alle macht te verlengen. Uiteindelijk accepteert hij zijn lot, terwijl hij Deckard (Harrison Ford) uitlegt dat zijn herinneringen net zo veel waard zijn als die van een normaal mens. ‘Ze verdwijnen als tranen in de regen…’

 

Eigenlijk bestond Batty’s speech uit een droge opsomming van de dingen die hij gezien had. Hauer zelf veranderde de inhoud op cruciale wijze, door dit ‘menselijke’ aspect aan de monoloog toe te voegen. Dit maakt het einde van Blade Runner zo goed: Batty is niet als mens geboren, maar ondanks dat hij een robot is dénkt hij wel als een mens… En is er dan nog wel een verschil? Omdat Hauer onlangs overleed, keert Blade Runner binnenkort tijdelijk terug in de bioscoop: hier vind je meer informatie.

Off-script

Hoewel het fijn is om volgens een strikte planning te werken, is er nog genoeg ruimte voor ad-hoc-creativiteit! Welke geïmproviseerde scène vind jij het best?