Toen Netflix medio 2017 het derde seizoen van Narcos aankondigde, krabden we ons stevig achter de oren. Hoe gaat de show na het verlies van Pablo Escobar onze interesse nog vasthouden? Nu, anderhalf jaar later, kunnen we met zekerheid zeggen dat dat is gelukt. Sterker nog, de serie is beter dan ooit tevoren. But why?

Narcos heeft zich altijd laten beperken door de omvang van Pablo’s verhaal. Niet zo gek natuurlijk: in twintig afleveringen de opkomst en ondergang van de drugsbaas uit de doeken doen is een monsterklus. En Showrunners Chris Brancato, Carlo Bernard en Doug Miro maakten het zichzelf niet makkelijker. Ze kozen voor een tweede hoofdpersoon: Steve Murphy, de DEA-agent die hem uiteindelijk te pakken kreeg.

Pablo > Murphy

Pablo was het emotionele anker van Narcos en Wagner Moura’s rol de beste uit de hele serie. Des te frustrerender dus dat die van Murphy, gespeeld door Boyd Holbrook, niet werkte. Waar Pablo twee seizoenen lang werd uitgediept, kwam Murphy nooit van de grond. Af en toe compenseerde de serie met uitschieters waarin de DEA-agent roekeloos te werk ging, om ons zo toch het gevoel te geven dat óók hij veranderde. Het overtuigde alleen nooit.

En dan nog die voice-over: alles werd er met de paplepel ingegoten. Hoe het Medellín-kartel tot stand kwam tot aan de gemoedstoestand van Pablo zelf. Narcos leek daardoor soms meer op een Wikipedia-pagina dan op een misdaadserie. Begrijp ons niet verkeerd: seizoen één en twee waren verre van slecht, maar het wilde af en toe te graag. 

More content below the advertising

Cali does it better

Gelukkig was daar vorig jaar seizoen 3; waarin het Cali-kartel wanhopig probeert van hun imperium een legitieme business te maken. Geen Pablo, geen Medellín en vooral geen Murphy. Zijn maatje Javier Peña – de altijd charmante Pablo Pascal – kreeg een prominentere rol, maar werd niet per se gebombardeerd tot leading man. In ruil daarvoor kregen we een uitgebalanceerde raamvertelling die broeierige machtswisselingen binnen Cali en de DEA messcherp in kaart bracht. Het zorgde voor aanzienlijk meer diepgang en personages werden ineens veel meer dan vleeszakken in een onuitputtelijke stroom van gewelddadige confrontaties.

Vooral Pacho Herrera (Alberto Ammann) en Jorge Salcedo (Mattias Varela) deden de serie erg goed. Eerstgenoemde was in Narcos één en twee niet meer dan een afgevlakte bad-guy. In seizoen drie kreeg hij meer vorm en verving zijn explosieve karakter dat van Pablo. Salcedo, een Cali-beveiliger wiens overlevingsdrang hem deed overlopen naar de DEA, fungeerde ondertussen als een mooie metafoor: in hoeverre word je door je omgeving gedwongen om mee te doen aan criminaliteit? Daarmee ging Narcos niet meer over één man, maar over drugshandel in het geheel.

Morgen keert de misdaadserie terug in een geheel nieuw jasje: Narcos: Mexico - waarvan je hier de knallende trailer kunt checken. Colombia maakt plaats voor het Midden-Amerikaanse land en haar wetteloze grensgebied. Of Netflix de kwaliteit van seizoen drie weet te evenaren is nog even de vraag, maar we hebben – met het oog op de nieuwe cast, de nieuwe setting en het gloednieuwe verhaal - er stiekem wel vertrouwen in. Kom maar op!