Als wij de zoveelste horrorfilm aan jullie proberen te slijten, luidt de reactie meestal: ‘eerst zien, dan geloven’ of ‘ik vond ‘m saai.’ Boodschap ontvangen: jullie willen nóg gruwelijkere films. Nou, stelletje sociopaten, we hebben 7 gedrochten voor jullie op een rij gezet. Veel plezier.

7. Martyrs (2008)

Franse ellende pur sang. Een vrouw ontdekt, niet geheel per toeval, het bestaan van een zieke cult. Deze probeert door het martelen van jonge vrouwen een luik naar het hiernamaals te doen openen. Meer gaan we je niet vertellen, behalve dat één van de laatste scènes lichtelijk gebaseerd is op Gerard Davids ‘Het Oordeel van Cambyses’.

More content below the advertising
 

6. Antichrist (2009)

Waar te beginnen? Baby’s die uit het raam vallen, gemutileerde penissen die bloed ejaculeren, afgeknipte clitorissen… Need we continue? Nee, natuurlijk niet. Deze helletocht – over een stel dat na de dood van hun kind zich terugtrekt in een bos – is voor de ongeduldige kijker wellicht ‘fucking saai’, maar wij vonden ‘m vreselijk.

 

5. Audition (1999)

Audition ging in ons kikkerlandje als eerste in première. Onder het mom van ‘een oude bok lust nog wel een jong blaadje’ nodigt een man een stel jonge dames uit, maar dat wil niet vlotten. Allerminst omdat een van de vrouwen sadistische neigingen heeft. Er worden harten gebroken, ogen uitgestoken, ledematen geamputeerd en bakjes braaksel opgelepeld. Yummy.

 

4. Nekromantik (1987)

Het seksleven van de supergezellige begrafenisondernemer Robert mag wel wat spannender. Hij trekt een kakelvers lijk uit de koeling, neemt ‘m mee naar huis en presenteert het als zijnde een seksspeeltje aan zijn vrouw.  Allemaal leuk en aardig, totdat vrouwlief besluit dat ze het lijk leuker vindt dat Robert zelf. Nekromantik is (surprise!) verboden in zeven landen en sommige delen van Canada.

 

3. Irréversible (2002)

Net als Memento vertelt Irréversible het verhaal achterstevoren. Dat dit twee compleet verschillende films zijn, wordt duidelijk wanneer in scène twee hoofdpersonen Marcus en Pierre met een brandblusser iemands kop kapot rammen. Wie daarna denkt het ergste te hebben gezien, komt van een koude kermis thuis. Het middelpunt van de film is een tien minuten durende onafgebroken verkrachtingsscène waar je maag van omkeert. Het maakte regisseur Gaspar Noé berucht.

 

2. Salò, or 120 Days of Sodom (1975)

Pier Paolo Pasolini creëerde met Saló de godfather van de controversiële cinema. Een stel facisten onderwerpen negen tieners 120 dagen lang aan pure marteling. Vooral de scène waarin ze een waanzinnige hoeveelheid kak naar binnen moeten schuiven, is moeilijk te verteren (hah!). Scratch that: de hele fucking film is moeilijk om naar te kijken.

 

1. A Serbian Film (2010)

De crème de la crème van de zieke cinema. A Serbian Film is een marteling voor de hoofdpersonen en voor jou, de kijker. Je denkt dit interessant te vinden, maar geloof ons: je bent beter af zonder dit vuilnisvuurtje. Miloš, een aan lagerwal geraakte pornoster, wordt gecast in een ‘kunstfilm’, maar al snel blijkt dat het gaat om regelrechte tortureporn. In de meest letterlijke zin van het woord. A Serbian Film heeft alles wat god en gebod verboden heeft. Van pedofilie, necrofilie en verkrachting tot ziek geweld, marteling en porno. Blijf weg van dit gedrocht.

 

Verlang je naar meer? Bekijk dan ook ons lijstje met de 10 griezeligste geestenfilms.

More content below the advertising

Sterren die andere sterren nadoen: het blijft tof om te zien. Maar wie doet het best zijn collega’s na en is de absolute koning van de celebrity impressions? Deze bekendheden komen aardig in de buurt!

Tom Hiddleston

als IEDEREEN

Graham Nortons sofa is de perfecte plek om je vakgenoten na te doen. Tom Hiddleston doet er gewoon vier in één ruk: Owen Wilson, Christopher Walken, Al Pacino én Robert de Niro, die op dezelfde bank zit. Dan heb je ballen!
 

 

More content below the advertising

Benedict Cumberbatch

transformeert in Chewbacca

Alle Cumberbitches gleden bijna van de bank af toen ze dit zagen: hún Benedict transformeerde voor even in Chewie, met uiteraard een geniale Wookie-roar! Dit houdt ons nog wel even zoet totdat Chewbacca terugkeert in Star Wars: Episode IX (de opnames zitten er in ieder geval al op).
 

 

Leonardo DiCaprio

geeft ons Jack Nicholson

Er zijn al genoeg acteurs die Jack Nicholsons intonatie en manier van spreken geniaal na kunnen doen. Hét gezicht, met die karakteristieke wenkbrauwen, is een stukje moeilijker. Maar Leo flikt het gewoon! Kijk maar, vanaf 2:20.
 

 

Tom Cruise

doet Jack Nicholson

Weer een Nicholson-impression, zelfs twee! Tom Cruise werkte natuurlijk als eens samen met de acteerlegende in A Few Good Men. In die film doet Cruises personage die van Nicholson zelfs na. Kijk maar:
 

 

Jim Carrey

als Elvis Presley

Jim Carreys indrukwekkende acteercarrière is al fantastisch genoeg. Toch vond hij ergens nog tijd en transformeerde Jim al in elke denkbare acteur ooit (Clint Eastwood, Jack Nicholson, James Dean). Deze act, waarin ‘ie in Elvis verandert, blijft echter een topper.
 

 

Meerdere acteurs

doen Nicolas Cage

In deze compilatie wagen verschillende acteurs zich aan cultacteur Nic Cage. Simon Helberg uit The Big Bang Theory doet het verrassend goed. Helaas doet niemand de onnavolgbare NOT THE BEES!-scène…
 

 

Jay Pharoah

kan alles

Ex-SNL-ster Jay Pharoah kan half Hollywood nadoen. Hij gooit er de ene na de andere superster uit. Vooral zijn impressions van Denzel Washington, Jason Statham, Kevin Hart én Jay-Z zijn niet van deze aarde. Geweldig!
 

 

Jordan Peele

waarschuwt ons als Obama

Comedian, acteur én horrorregisseur Jordan Peele, bekend van Get Out en Us, ook wel bekend als nu al de engste film van 2019, doet een fantastische Obama. Toch kleeft er nog een eng randje aan deze impression: het is namelijk een waarschuwing voor de deepfake-techniek. Een manier om geloofwaardig nepnieuws de wereld in te slingeren.
 

 

Bill Hader

als Star Wars-personages!

Bill Hader kan werkelijk alles met zijn stem. In de late night-show van Conan O’Brien transformeert hij in een creperende Jabba the Hutt én een tauntaun die zijn laatste adem uitblaast. Beetje obscuur, maar wel fantastisch.
 

 

Kristen Wiig

impression-queen

Ho, wacht even: het is momenteel één groot sausage fest met al die gasten. Waar zijn de vrouwelijke impressions? Je hebt gelijk. En wie kunnen we beter laten zien dan Kristen Wiig? Deze geniale comédienne en SNL-legende haalt werkelijk alles uit de kast bij haar transformaties. Vooral Björk weet ze perfect neer te zetten. Maar er is nog véél meer:
 

 

Ross Marquand

is een impression-god

Wow! We hebben ‘m hoor, de koning van de impressions! The Walking Dead-acteur Ross Marquand (zijn personage Aaron belandde op onze TWD-lijst met beste personages) kan letterlijk elke acteur nadoen, zo lijkt het. Bekijk deze compilatie en je bent helemaal overtuigd:
 

 

Praten vrouwen net zoveel in films als mannen? Dit is niet een vraag waar we altijd stil bij staan wanneer we een film kijken. Onderzoek van The Geena Davis Institute on Gender in Media drukt ons met de neus op de feiten: mannen praten alleen maar meer in films ten opzichte van vrouwen! Hoewel we leven in een periode van vooruitgang en emancipatie is het met de filmindustrie belachelijk slecht gesteld op dit gebied. De nieuwe resultaten liegen er niet om bij de Oscar-winnaars voor Best Picture: meer dan de helft scoort bedroevend. 

More content below the advertising

Het Geena Davis instituut heeft onderzoek gedaan naar de representatie van vrouwenstemmen in films die een Oscar hebben gewonnen voor Best Picture. 122 films met de Best Picture award zijn geanalyseerd met vrij teleurstellend resultaat. Van de 5554 pratende personages was slechts 29.2% vrouwelijk. De verhouding van 3 mannen op 1 vrouw in films is hetzelfde als in 1946. Het concept emancipatie staat kennelijk niet in het woordenboek bij de makers van deze films. 

Bechdel Test

De test die uitgevoerd wordt om te kijken of een film aan de eisen van vrouwelijke representatie voldoet is een zogenaamde Bechdel Test die als volgt werkt: Een film moet minimaal 2 benoemde vrouwelijke personages hebben die een gesprek voeren over iets anders dan een man. Dit gesprek hoeft slechts één keer voor te komen in een film om te slagen.

Teleurstellend

Klinkt als een vereiste dat makkelijk haalbaar is, toch? Think again: blijkbaar niet. In de jaren ’30 hebben meer films deze test doorstaan dan in het huidige decennium! Films als Moonlight, Slumdog Millionaire en Gladiator falen deze test allemaal. Van alle films met een Oscar voor Best Picture sinds 1929 heeft slechts 49% de test gehaald: erg teleurstellend dus.