Voor horrorverhalen hoeven we echt niet over de grenzen te kijken. Sommige monsters uit Nederlandstalige mythen en sagen zijn gruwelijk zat! Van deze creeps zouden we graag een horrorfilm zien.

More content below the advertising

Elke streek heeft wel zijn eigen spookverhalen en fantasiewezens. Sommigen zijn vriendelijk, maar veel zijn er uiterst kwaadaardig! Daar zouden ze eigenlijk eens een filmpje over moeten maken!

Het Beest van Vlaanderen

Spookhond

Ergens op het Vlaamse platteland woont een boze geest, die van gedaante kan verwisselen. Het is een donkere schaduw, met roodgloeiende ogen; als hij in een reusachtige zwarte hond verandert, heeft hij het meestal voorzien op kinderen. Hij is te herkennen aan zijn rode ogen, maar ook horen zijn slachtoffers kettingen rinkelen voordat Het Beest verschijnt.

Dat grote, bovennatuurlijke honden eng zijn hoeven we hopelijk niet uit te leggen. In The Omen geeft zo’n macaber uitziend dier de kinderoppas een uitdagende opdracht! Stoute hond!

Het monster werd verzonnen zodat kleine kindertjes zoet gingen slapen, en niet te lang buiten bleven spelen. ‘Pas op, anders slokt Het Beest je levend op!’

Ossaert

Gewoon een eikel

De Zeeuwse watergeest Ossaert houdt ervan om voorbijgangers te kwellen. Hij springt bovenop je rug, wurgt je half terwijl hij zit te lachen, spuugt op je hoofd en wil ook nog wel eens bijten. Het spook wordt ook steeds zwaarder, en als je hem niet meer kunt tillen verplettert hij je!

Ook heeft dit wezen de neiging om je onder water te trekken als je te dicht bij een sloot of meertje komt. Ook dit monster werd bedacht om kinderen onder de knoet te houden. Hoewel het advies verstandig was (niet in de buurt van water spelen, en zeker niet alleen!) krijgen pedagogen waarschijnlijk een rolberoerte van de Osschaert.

Een film met een monster à la The Ring (zonder het hele videobandgebeuren) zou dit verhaal verschrikkelijk eng kunnen maken!

De basilisk van Utrecht

Killer in de kelder!

In het middeleeuwse Utrecht was men bang voor een basilisk; een soort kruising tussen een slang en een haan. Het aankijken van dit monster was al dodelijk, en toen het eerste slachtoffer viel aan de Utrechtse grachten, durfde niemand meer zijn werfkelder in (die waren met elkaar verbonden). Het monster had vrij spel!

Totdat een slimme man met een spiegel de kelders inging… Het beest zag zijn eigen spiegelbeeld en viel dood neer. Het is een béétje een anticlimax, maar in een horrorfilm zou het monster natuurlijk eerst een heleboel slachtoffers maken. 

Gooi er nog een verhaallijn in waarin verschillende burgers elkaar beschuldigen van deals met de duivel, en het kan een claustrofobisch meesterwerk worden! Het kán een Harry Potter-achtige basilisk zijn, maar misschien is een kleiner exemplaar juist wel enger.

Witte Wieven

Boehoe!

In het Oosten van het land gaan al eeuwenlang verhalen rond over de Witte Wieven. Het zijn spookachtige, vrouwelijke verschijningen die soms goed, soms kwaad in de zin hebben. Ze ontvoeren vrouwen, laten mensen dansen tot ze dood neervallen of vallen brutale reizigers aan met vlijmscherpe klauwen. Volgens de verhalen zijn ze soms ook vriendelijk, maar in een horrorfilm hebben we daar natuurlijk geen enkele boodschap aan.

De verhalen over de boze Witte Wieven doen wel een beetje denken aan het ijzingwekkende The Witch (2015). In deze film wordt een gezin langzaam helemaal gestoord, door een kwade aanwezigheid in het bos! Zelfs de boerderijdieren beginnen zich er op een gegeven moment mee te bemoeien!

De Witte Wieven zijn in heel Nederland bekend. Ook in Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en Amerika bestaan er verschillende varianten. Technisch gezien zou The Witch dus al een film over de Witte Wieven kunnen zijn! Met een omweg, dat wel...

Dit zijn zomaar een paar voorbeelden. Heb je zelf nog voorbeelden uit verhalen uit je jeugd? Deel de engste fantasiebeesten met ons op Facebook!