Leatherface

Het is alweer 47 jaar geleden dat The Texas Chain Saw Massacre ons slapeloze nachten bezorgden. In deze horrorfilm belandt een aantal vrienden door autopech op een boerderij in Texas en dat is slechts het begin. De vraag is alleen: hoe echt is deze film?

Met een plek in deze top-5 met waargebeurde films spraken we alle vertrouwen uit dat we niet werden bedonderd, maar is dat wel de realiteit?

Op zoek naar de daders

Voordat we je daar antwoord op geven, nemen we je eerst mee terug naar de inhoud van deze film. The Texas Chain Saw Massacre (1974) speelt zich af op 18 augustus 1973, een dag die vrienden Sally, Jerry, Franklin, Pam en Krik nooit meer vergeten. Als Sally hoort dat vandalen het graf van haar vader hebben vernield, twijfelt ze geen moment. Samen met haar vriend Jerry, broer Franklin en vrienden Pam en Krik gaat ze op stap om te ontdekken wie erachter zit. Achteraf hadden ze dit beter niet kunnen doen, want als de vrienden autopech krijgen, moeten ze aanbellen bij een doodeng huis.

Article continues after the ad


"Guns don't kill people, Leatherface kills people"

En als we zeggen 'doodeng' bedoelen we dat ook. Ze komen namelijk terecht bij een boerderij van mensen die niet lijken op jou en mij. Deze familie bestaat namelijk uit psychopaten, moordenaars en kannibalen. We willen niet al teveel verklappen (voor als je de film na al die jaren nóg niet hebt gezien), maar de vriendengroep moet er alles aandoen om niet aan de verkeerde kant van de kettingzaag van Leatherface te belanden. Je weet wel, die gek met dat nachtmerrie opwekkende masker.


Daverend succes

Na het enorme succes van he Texas Chain Saw Massacre kon een vervolg niet uitblijven. Wat zeggen we: het verhaal kreeg vijf vervolgen (met de laatste verfilming in 2017 onder de titel Leatherface), een nieuwe versie én zelfs daar weer een vervolg op. Om het nog maar niet te hebben over de vervolgserie en -film die nog op stapel liggen. Het is duidelijk: niemand kan meer om Leatherface en de vijf vrienden heen. Maar nu hebben we dus nog steeds geen antwoord op onze vraag: hoe echt was de film?

 

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te beluisteren op Spotify en Apple Podcasts.


De echte moordenaar in the game

Voordat je straks met autopech aan de kant staat, je mobieltje bent vergeten en niemand om hulp durft te vragen, stellen we je gerust: de film was grotendeels fictie. Maar met de nadruk op 'grotendeels'. De film is namelijk wél geïnspireerd op seriemoordenaar Ed Grein, beter bekend als 'de slager'. "Grein stond bekend om het opgraven van lijken van begraafplaatsen en het maken van aandenkens met hun botten en huid." Juist, dit zagen we terug in de onderstaande scène...

 

Op zoek naar je morele kompas

En hier blijft het niet bij, zo vertelde Kim Henkel, mede-schrijver van The Texas Chain Saw Massacre. "Ik heb Gein zeker bestudeerd, maar ik zag destijds ook een moordzaak in Houston, een seriemoordenaar die je je waarschijnlijk herinnert, genaamd Elmer Wayne Henley. Hij was een jonge man die slachtoffers rekruteerde voor een oudere homoseksuele man. Ik zag een nieuwsbericht waarin hij zei: 'Ik heb deze misdaden begaan, en ik ga opstaan en het als een man opvatten'." Dat triggerde de auteur om iets met morele schizofrenie te doen.

En die kettingzaag dan?

Waar we je dan wel over kunnen geruststellen, is die beruchte scène met de kettingzaag: dat bleek immers slechts een vrij lugubere fantasie van één van de schrijvers. "Er was een grote kerstdrukte, ik was gefrustreerd en ik bevond me in de buurt van een rek met kettingzagen", schepte hij het beeld aan Texas Monthly. "Ik dacht: ik weet wel een manier waarop ik heel snel door deze menigte kan komen." Tja, het was de inspiratie voor de film... toch is het maar goed dat hij het niet heeft uitgeprobeerd.

Eten in het bekende huis

Leuk feitje: ook het huis waar de vrienden aanbellen, bleek geen echt horrorhuis! Het was lange tijd de thuisbasis van gezinnen en studenten tot ze het in 1973 als filmset gebruikte. Inmiddels bestaat het Victoriaanse huis nog steeds, maar staat het niet meer op dezelfde plek. In 1998 kocht Antlers Inn het huis in Texas. Zij ontmantelden het, verhuisden het naar Kingsland om het daar compleet te renoveren. En nog leuker: je kunt er nu dineren, want sinds 2012 is het Grand Central Café er gevestigd.

Oké pfoe, we kunnen nu weer rustig slapen: het is vooral 'geïnspireerd' op moordenaars en hun praktijken, maar was dus niet echt. Gelukkig maar, al hopen we dat we dit soort moordenaars nooit in levende lijve tegenkomen.