Schofield (George MacKay) in 1917

Sinds vorige week draait de epische Eerste Wereldoorlog-film 1917 in de bioscopen. Door het verpletterende camerawerk word je bijna letterlijk de loopgraven ingesleurd en het voelt allemaal vrij intens. Dat geldt ook voor het einde, dat stiekem véél meer betekent dan we al dachten...

Article continues after the ad

Let op: spoilers voor 1917 volgen! Moet je de film nog zien? Bereid je voor met deze 7 dingen die je moet weten voordat je gaat kijken.

Goed, het zit zo: ergens in het begin van de film, wanneer soldaat Blake (Dean-Charles Chapman) nog leeft, snijdt Schofield (George MacKay) zichzelf aan prikkeldraad. Even later duwt hij per ongeluk zijn hand - waar de wond op zit - in een smerig, met bacteriën geïnfecteerd Duits lijk. Bah!


Iets aan de hand

Dit zet het einde van 1917 in een ander daglicht. Schofield liet zijn etterende wond namelijk nooit behandelen. Dat happy end, zittend tegen een boom, kijkend naar een familiefoto? Ja, leuk en aardig, maar waarschijnlijk zit Schofield gewoon te creperen. 'Sepsis', aka bloedvergiftiging, ligt op de loer. Er is niet NIETS aan de 'hand', get it?

 

Gaat hij alsnog dood?

Co-schrijfster Krysty Wilson-Cairns geeft in gesprek met Digital Spy toe dat Schofield zomaar dood kan gaan aan een infectie. "He might still! You don't know that. He didn't get that cleaned out." Ze geeft aan dat het einde er hoopvol uitziet, maar schijn bedriegt. "I think when Schofield sits down against that tree, and he looks at his family, and you know that he has something to go home for, I think there's a determination in him that you think, 'Yes, this man will live'. But you're never told whether or not he does..." Nou, lekker dan! Het enige vrolijke lichtpuntje in deze indrukwekkende film wordt hier potentieel om zeep geholpen!