Op de Olympische Winterspelen heb je favorieten, outsiders en… figuranten. Ze spelen geen rol van betekenis, maar tóch is het (meestal) leuk dat ze meedoen.

More content below the advertising

Waar winnaars zijn, zoals de Nederlandse schaatsers dit weekend, moeten er óók mensen verliezen. Sommige deelnemers gingen daar… beter mee om dan anderen! Meedoen is ook belangrijk!

Eddie The Eagle

Soar like an eagle!

Michael Edwards had een droom… meedoen aan de Olympische Spelen. Edwards had echter een probleem: hij kon aardig skiën, maar niet goed genoeg om aan de Winterspelen mee te doen. Hij zag maar één optie: hij werd Groot-Brittannië’s eerste schansspringer in 60 jaar!

Aangezien hij de enige was mocht hij deelnemen aan de Spelen van 1988. Op de 70m- en 90m-schans werd hij (kansloos) laatste, maar hij had in elk geval meegedaan. Gevestigde atleten vonden dat deze ‘Eddie The Eagle’ afbreuk deed aan de prestige van hun sport. Een Italiaanse journalist noemde Edwards geen schansspringer maar 'iemand die van een schans valt’. 

Na Edwards’ deelname stelden de Spelen de zogeheten ‘Eddie The Eagle’-regel in. Atleten moesten zich voortaan kwalificeren om mee te mogen doen. The Eagle deed nog wat pogingen voor de Spelen van 1992, 1994 (de eerste ‘losse’ Winterspelen) en 1998, maar kwalificeerde zich niet.

De ‘carrière’ van Michael Edwards inspireerde natuurlijk de film Eddie The Eagle, uit 2016. Hierin werd Eddie vertolkt door Taron Egerton.

Cool Runnings

Sanka, are you dead man?

1988 was niet alleen het jaar van Eddie The Eagle. De Spelen verwelkomden voor het eerst een bobsleeteam uit... Jamaica! 

De Jamaicanen werden al snel een soort cult-figuren op de Spelen van 1988. Waar de schansspringers boos werden door de deelname van ‘Eddie The Eagle’, werden de Jamaicanen door de andere bobsleeërs juist verwelkomd. De andere deelnemers leenden de Jamaicanen materiaal, en gaven ze tips om heelhuids beneden te komen. Uiteindelijk lukte dit niet, maar het gaat om het idee.

Na 1988 wist Jamaica zich nog een paar keer te kwalificeren voor het eindtoernooi. In 1994 werd het team zelfs veertiende bij de viermansbob. Sindsdien zijn de prestaties grillig; ook door een tekort aan geld voor een wintersport.

Disney kwam in 1993 met de film Cool Runnings. Deze comedy is (losjes) gebaseerd op de gebeurtenissen in 1988.

I, Tonya

Ai, ai, ai, Tonya!

Tonya Harding knokte zich vanuit een vijandig nest tot een wereldster op de kunstschaats. Na al haar harde werken, werd ze voorbijgestreefd door haar rivale Nancy Kerrigan. De details zijn nog altijd vaag, maar Kerrigan eindigde met een knuppel op haar knieschijf.

Wonderbaarlijk won Kerrigan na haar herstel het zilver op de Olympische Spelen van 1994. Harding werd ‘slechts’ achtste, en voor het leven geschorst nadat haar ex-man veroordeeld werd voor het plannen van de aanval op Kerrigan. Na het demasqué begon ze een (onsuccesvolle) bokscarrière, en deed ze kleine dingetjes voor de Amerikaanse televisie.

Het voor vijf Oscars genomineerde I, Tonya, met Margot Robbie, gaat over de bizarre schaatscarrière van Tonya Harding. De film is vanaf deze week in verschillende zalen te zien.