Gwyneth Paltrow voor de Golden Globes van 2019

Eerder brachten we je al de allerbeste nieuwe Netflix-series van 2020 tot nu toe en datzelfde deden we voor de nieuwe Original-films. Maar voor elke topproductie staat tenminste ook één gigantische flop. We gaan eens kritisch kijken naar de slechtste nieuwe series die Netflix in 2020 op ons losliet (tot nu toe).

1. The Goop Lab

Ja, Gwyneth Paltrows vaginageurkaars is nog wel lachen, maar in haar eigen Netflix-realityserie The Goop Lab, over haar hypersuccesvolle lifestyle-bedrijf, maken we kennis met nog meer gestoorde producten en – dat maakt het lastig - allerlei pseudowetenschappelijke shit die je gezondheid zouden boosten. Een ‘vampire facial’, bijvoorbeeld (Google maar). Het is allemaal nog potentieel gevaarlijk ook en hoewel Netflix er bij vermeldt dat dit een entertainmentserie is, die je niet als medisch hulpmiddel moet zien, kwam er toch forse kritiek (logisch natuurlijk).  Al met al een grote misser.


2. October Faction

Gezinsleden die het ondanks al hun eigen problemen en perikelen samen opnemen tegen het grote kwaad, is dit jaar al een aantal keer erg goed gedaan op Netflix. Locke & Key en het tweede seizoen van The Umbrella Academy, om maar even iets te noemen. October Faction valt mede daardoor zwaar door de mand. De show, gebaseerd op een comic, gaat over de familie Allen. De kids ontdekken dat hun ouders monsterjagers zijn en vervolgens worden even alle uitgebraakte comic-clichés erbij gehaald. Dan moeten we ook nog dealen met véél te veel verhaallijnen per aflevering, ongemakkelijke time-jumps en… dan zakt de moed je in de schoenen.

 

3. Space Force

Misschien gaat het een beetje ver om het ambitieuze Space Force in een lijstje met slechtste Netflix-series te zetten, maar we doen het toch. Ten eerste: wat ís Space Force nu eigenlijk voor show? Satire, spoof, ‘kantoorcomedy’, of toch een komisch drama over een onzekere man? Volgens critici heeft het jongleren met genres gezorgd voor een vrij nietszeggend eindresultaat. Ten tweede: met Steve Carell in je show, naast hoofdrolspeler ook maker (samen met Greg Daniels van The Office), verwacht je véél meer. De enige die echt indruk wist te maken, was John Malkovich als de heerlijk sarcastische Dr. Adrian Mallory.


4. Brews Brothers

Poep en pies-grapjes vliegen je om de oren in Brews Brothers, een flauwe sitcom over twee broers die samen een bierbrouwerij runnen. En ja, puberale piemelgrappen kunnen in de juiste setting goed werken. De America Pie-films zijn daar een goed voorbeeld van. Maar hier slaan ze zo dood als een volledig mislukt pilsje zonder schuimkraag. Je giet ‘m achterover, maar voelt direct een bittere nasmaak. Brews Brothers kent daarnaast maar weinig personages waar je echt voor juicht of waar je je juist heerlijk aan kan ergeren. Het blijft allemaal… meh.


5. AJ and the Queen

Dragqueen RuPaul – daar verwacht je veel van. En dan is het des te jammer dat het Drag Race-icoon zo tegenvalt in AJ and the Queen. Ja, er zijn genoeg stijlvolle optredens. Ook aan shady opmerkingen en hysterische performances – die we kennen uit RuPauls talentenjacht – geen gebrek. Toch zien we RuPaul liever als host, niet als acteur die een bij vlagen dramatische rol moet spelen. Dan is het allemaal niet meer zo indrukwekkend. Hij speelt overigens Robert/Ruby Red, een arme dragqueen die samen met een weesmeisje op pad gaat om op te treden en geld te verdienen. Naast de zwakke acteerprestaties duren afleveringen ook veel en véél te lang. Bijna een uur! We can't.


6. The English Game

Het period drama The English Game dompelt ons onder in 1870 Engeland en focust op de begintijd van onze nummer één volkssport. We zien twee voetballers, allebei uit twee zeer verschillende sociale klassen, die hun krachten bundelen om de sport naar de massa te brengen, weg van de upper-class. Allemaal leuk en aardig, zo'n gedramatiseerd geschiedenislesje, maar als Netflix-serie moet je toch met meer komen. Personages worden uitgediept met de subtiliteit van een rode kaart-tackle. Hartstikke lomp dus. En dan de voetbalscènes, de 'verplichte' stukjes 'actie' in de serie. Die voelen allemaal heel saai, langdradig en zitten vol clichés. Als 'kostuumdrama' kijkt het op zich nog wel lekker weg, maar je moet vooral geen episch en meeslepend voetbaldrama verwachten.

Article continues after the ad