Uma Thurman Mia Wallace John Travolta Vincent Vega Dancing Pulp Fiction

Deze week gaat 'ie eindelijk in première: Once Upon A Time in Hollywood, de nieuwste film van Quentin Tarantino. Net als zijn vorige films zal ook deze cult-kraker weer vol zitten met heerlijke nummers. Hierbij een terugblik op de meest onweerstaanbare prijsnummers uit zijn eerdere films:

Who Did That To You? - John Legend (uit Django Unchained)

Ook al zijn de meeste nummers van John Legend eigenlijk nogal zoetsappig, Who Did That To You vormt een prettige uitzondering. De normaal zo gladde zanger klinkt hier voor de verandering eens lekker rauw. Dit is dan ook een John Legend-nummer dat je niet zo gauw op Sky Radio voorbij zult horen komen.

 

More content below the advertising

Luis Bacalov & Rocky Roberts – Django (uit Django Unchained)

Dit titelnummer van Tarantino’s eerste western klinkt alsof het uit de jaren zestig komt, en dat is ook zo. Het was namelijk eigenlijk de titelsong van de film Django uit 1966, waar QT zijn bloederige epos losjes op heeft gebaseerd.

 

Cat People (Putting Out Fire) - David Bowie (uit Inglourious Basterds)

Inglourious Basterds mag zich dan tijdens de Tweede Wereldoorlog afspelen, dat weerhoudt Quentin Tarantino er niet van om de kijker een paar keer een “huh?”-moment te geven; eerst door zijn vaste acteur Samuel L. Jackson een voice-over te laten doen, en vervolgens door dit David Bowie-nummer dat op en top jaren tachtig is voorbij te laten komen. Zoals wel vaker heeft de filmmaker hier een uiterst toepasselijke song gekozen voor het fragment waarin het te horen is, want we zien namelijk hoe Mélanie Laurent's Shosanna druk bezig is om alles in de hens te gaan steken. 

 

Bang Bang (My Baby Shot Me Down) - Nancy Sinatra (uit Kill Bill: Volume I)

Dit nummer had zo voor Kill Bill geschreven kunnen zijn, ware het niet dat het net als het Django-nummer eerder op deze lijst uit 1966 komt. Je zou vermoeden dat Tarantino zich voor het verhaal van Kill Bill heeft laten inspireren door dit liedje, want zijn tweeluik (of binnenkort drieluik?) gaat immers over een vrouw die wraak neemt nadat haar liefje haar neerschoot.

 

Tomoyasu Hotei – Battle Without Honor Or Humanity (uit Kill Bill: Volume I)

Dit moddervette intro krijgen we te horen als Tarantino ons voorstelt aan het meedogenloze moordenaarsgilde van de Crazy 88. Van die dreunende drums en beukende bassen in combinatie met die ijskoude killertronies doe je het meteen in je broek. Sindsdien kwam deze donderende tune in tal van films en Awards-shows voorbij, en wordt het wereldwijd ook door allerlei sportteams gebruikt als ze het veld opkomen.

 

Across 110th Street - Bobby Womack (uit Jackie Brown)

Wederom recyclet Tarantino hier dankbaar een nummer uit een veel oudere film, want Across 110th Street is eigenlijk geschreven als het titelnummer van een grimmige misdaadfilm uit 1972. Voorbij 110th street beginnen in New York de buurten waar het foute boel is, vandaar die titel.

 

Jungle Boogie - Kool & The Gang (uit Pulp Fiction)

Voordat de jongens van Kool & The Gang gladde jaren '80-pop maakten met hits als Cherish en Fresh, funkten ze er op hun vroege platen op los. Jungle Boogie is net als Open Sesame en Hollywood Swinging zo'n lekkere seventies-kraker van deze band die nog steeds vrolijk rondtourt.

 

You Never Can Tell - Chuck Berry (uit Pulp Fiction)

Voor volksstammen wereldwijd is dit al 25 jaar het liedje van Jack Rabbit Slim's Twist Contest, en dat terwijl het nummer al 30 jaar oud was toen Pulp Fiction in 1994 uitkwam.

 

Girl, You’ll Be a Woman Soon - Urge Overkill (uit Pulp Fiction)

Urge Overkill was begin jaren negentig een opkomend alternatief bandje, wiens cover van dit oude Neil Diamond-nummer op de soundtrack van Pulp Fiction terecht kwam. Omdat deze uitvoering ineens een duister randje had dat het origineel ontbeerde paste deze versie precies bij Uma Thurmans personage Mia Wallace. Voor Urge Overkill werd deze cover het grootste succes uit hun carrière. Ze zijn even uit elkaar geweest, maar bestaan sinds 2007 trouwens weer.

 

Son of a Preacher Man - Dusty Springfield (uit Pulp Fiction)

Dit eigenlijk ietwat truttige nummer uit 1968 werd spontaan cool dankzij Tarantino, Travolta en Thurman. Ook al is de Aretha Franklin-versie uit 1970 veel vetter, juist het contrast tussen het (ondanks de ondeugende tekst) brave origineel van Dusty Springfield en het drank - en drugsgebruik wat we tegelijk op het scherm zien maakte hier zo'n culthit van.

 

Misirlou - Dick Dale (uit Pulp Fiction)

Surfkoning Dick Dale beleefde een heuse revival nadat Tarantino dit oude instrumentaaltje gebruikte als opening tune van de film die zijn internationale doorbraak werd, en nog steeds als zijn beste wordt gezien.

 

Stealers Wheel - Stuck in the Middle with You  (uit Reservoir Dogs)

Inmiddels is het in films een bekend geintje om een vrolijk nummer onder een hele gewelddadige scène te zetten. Die trend begon hier, met de beruchte scène waarin Michael Madsens Mr. Blonde op de tonen van dit gezellige seventies-deuntje een agent martelt. “Did you hear that?”

 

The George Baker Selection - Little Green Bag (uit Reservoir Dogs)

Het allereerste nummer ooit gebruikt in een Tarantino-film is ook nog steeds het allerlekkerste. En dat zeggen we echt niet omdat het toevallig van een Nederlandse zanger is. Want hoe vaak je het ook hoort, Little Green Bag blijft onweerstaanbaar catchy. En de aantiteling waarin we de Reservoir Dogs in slow motion voorbij zien lopen blijft één van de coolste introducties ooit.

Voor George Baker betekende Reservoir Dogs zeker een opsteker, want in de erop volgende jaren was hij ineens weer op alle braderieën en zomerfeesten van de partij, en schroomde hij niet om deze kraker in één korte set gerust twee of zelfs drie keer te spelen. Derde Kerstdag staat de Beste Man in Ahoy, we krijgen nu al zin om daar in slow motion in smoking naar binnen te wandelen.

Wist je trouwens dat Tarantino zelf onlangs een Spotify-playlist met zijn favoriete nummers uit zijn eigen films heeft samengesteld? Check 'm hier: