Chris Evans als Captain America in Avengers: Endgame

We gaan al aardig richting het einde van 2019 en dat betekent… top 10 lijstjes! De Superguide-redacteuren gingen net als vorig jaar weer ranken en zetten hun filmfavorieten van dit jaar op een rij. Na veel bloed, zweet, tranen én vlammende betogen is er dít lijstje uit komen rollen!

10. Parasite

Het Koreaanse Parasite is moeilijk te plaatsen. Maar dat maakt helemaal geen zak uit. Bong Joon Ho combineert drama, thriller, horror én zwarte comedy alsof het niets is. Parasite draait om een oplichtersfamilie die een slaatje probeert te slaan uit een naïef, steenrijk gezin. Hun zoon dringt het huis binnen als zogenaamde Engels-docent voor de rijke dochter. En meer moet je er écht niet over lezen. Geloof ons wanneer we zeggen dat je écht niet verwacht wat er dán allemaal gebeurt. Maar één ding is zeker: zoiets heb je nog nooit gezien!


9. Us

Regisseur Jordan Peele volgt zijn baanbrekende horrorfilm Get Out (2017) gewoon op met nóg een absolute topper. In Us verandert een rustige strandvakantie voor de Wilson-familie opeens in een chaos wanneer hun doodenge dubbelgangers opduiken. Dit kat-en-muisspel is geen minuut saai en door Peele’s kenmerkende stukjes humor zit er ook genoeg ‘lucht’ in. Actrice Lupita Nyong’o tilt deze toch al indrukwekkende film naar een nóg hoger niveau. Ze levert een Oscar-waardige acteerprestatie als moeder Adelaide en haar angstaanjagende dubbelganger Red.


8. Midsommar

Us was natuurlijk al fucked up, maar dit jaar was er nóg een horrorfilm die eruit sprong. Midsommar is een zieke film, en dat bedoelen we op de meest positieve manier. Florence Pugh speelt de depressieve Dani die om haar relatie te redden besluit mee te gaan met vriendje Christian. Hij gaat samen met zijn vrienden naar een vaag midzomerfestival in een afgelegen Zweeds dorpje. Dit ‘feest’ verandert langzaam maar zeker in een doorgedraaid, volledig op hol geslagen sekte-event. Bizarre, gore en ronduit enge twists volgen elkaar in rap tempo op. Je gaat net als Dani helemaal loco en daarom kijk je niet snel nóg een keertje naar Midsommar. Maar die eerste keer ga je nóóit vergeten...


7. Dolemite Is My Name

Eddie Murphy passé? Nee hoor. Helemaal niet. Met Netflix-film Dolemite Is My Name bewijst de legendarische comedy-acteur dat hij nog steeds een dike A-lister is. In deze biopic kruipt hij in de huid van blaxploitation-icoon Rudy Ray Moore. Deze pionier op het gebied van rap en comedy ging ondanks alle haters en tegenslag gewoon door met zijn krankzinnige alter ego: kung-fu-ster Dolemite. Het is een biopic zoals die moet zijn: goudeerlijk, meeslepend en met een acteur die er vól voor gaat. Top! Ook de rest van de cast, met bijvoorbeeld Wesley Snipes en Snoop Dogg, is haast perfect.


6. Toy Story 4

Het vierde deel in Pixars bekendste franchise gooide ons in een existentiële crisis. Wat als speelgoed geen ‘taak’ meer heeft? Komt allemaal door Woody (Tom Hanks), die zich afvraagt wat zijn levensdoel eigenlijk is nu ook zijn nieuwe kind Bonnie hem niet meer zo ziet zitten. Toy Story 4 is weer smullen geblazen en niet alleen door die indrukwekkende animaties. De herintrede van Bo Peep (Annie Potts) bleek een gouden zet en zorgt ervoor dat de franchise een meer volwassen toon kreeg. Het einde duwt je in een zwart gat van emoties en daar zijn we nog steeds niet overheen…


5. Le Mans’ 66

Le Mans’ 66 – die in de rest van de wereld gewoon Ford v Ferrari heet – is een dik aangezette versie van een stoer waargebeurd verhaal. Henry Ford geeft auto-bouwer Caroll Shelby (Matt Damon) de job van zijn leven: een nieuwe bak maken die Ferrari kan verslaan tijdens de 24 uur van Le Mans in 1966. De eigenzinnige coureur Ken Miles (Christian Bale) krijgt de eer. Vooral de interactie tussen Miles en Shelby is een absoluut hoogetpunt, net als de races zelf, die regisseur James Mangold met veel passie in beeld bracht. Grote kans dat Matt Damon en Christian Bale tegen elkaar gaan strijden om een Oscar. Eén ding is zeker: ze verdienen ‘m allebei.


4. Once Upon a Time… in Hollywood

Quentin Tarantino gaf ons dit jaar weer een nieuwe pareltje om toe te voegen aan zijn toch al indrukwekkende cv. Once Upon a Time… in Hollywood is Tarantino’s ode aan de ‘golden age’ van Hollywood. TV-ster Rick Dalton (Leonardo DiCaprio) en zijn trouwe stuntman Cliff Booth (Brad Pitt) bleken de perfecte personages om deze periode mee te verkennen. Met sterke dialogen, intrigerende characters en een moddervette soundtrack weet Tarantino weer te overtuigen. En dan dropt hij ook nog even een zéér onverwachte twist in het waargebeurde verhaal van de Manson Murders en Sharon Tate (Margot Robbie). Poeh!  


3. The Irishman 

De één noemt The Irishman een meesterwerk, de ander valt er letterlijk bij in slaap. Wij gaan overduidelijk voor die eerste kwalificatie. Netflix en meesterregisseur Martin Scorsese geven ons meer dan drie uur episch kijkgenot met het waargebeurde levensverhaal van mafia-huurmoordenaar Frank Sheeran (Robert De Niro). Ze trekken werkelijk alles uit de kast: ‘de-aging’-technologie, weer een meesterlijke rol voor Al Pacino én de geniale Joe Pesci. Hij zette even zijn pensioen opzij voor een vermoedelijk laatste rol. The Irishman is een mafia-epos dat zeker niet onder doet voor zijn legendarische genre-voorgangers en dat is al een prestatie op zich.


2. Joker

Joaquin Phoenix blies alles en iedereen omver in Joker. Meesterlijk laveert hij tussen verdrietig, krankzinnig en maniakaal als de trieste freelance-clown Arthur Fleck. We zien hoe hij langzaam steeds verder wegzakt in zijn eigen waanzin wanneer de maatschappij hem keer op keer uitkotst. De uiteindelijke afdaling naar de moordlustige ‘Clown Prince of Crime’ is geloofwaardig en indrukwekkend. Joker is geen ‘makkelijke’ film, daar weet Gordon alles van, maar wél één van de beste die we dit jaar zagen.


1. Avengers: Endgame

De vierde en voorlopig laatste Avengers-film, geregisseerd door de broerjes Russo, stond voor een loodzware uitdaging: het MCU zoals we dat tot nu toe kennen op een waardige manier afsluiten. Ondanks een zinderende, af en toe langdradige opbouw van maar liefst twee uur is dat laatste uur puur genieten. Alleen al die epische mega-battle tussen alle helden en Thanos’ leger is de natte droom van elke comic-fan. Bovendien krijgt werkelijk élk personage een moment om te shinen, met Robert Downey Jr’s Iron Man als absolute MVP van de film. Ook kregen we iconische one-liners – ‘Avengers…. assemble!’ - die we over tien jaar nog massaal quoten wanneer we terugblikken op deze prestatie van formaat. Deze film schittert op álle fronten en we konden dan ook niet anders dan déze op nummer één zetten. 

Article continues after the ad