Films kunnen je carrière maken of breken. En het is niet altijd eerlijk, maar een beetje leedvermaak op zijn tijd mag best. Daarom vier acteurs van wie de teloorgang zo drastisch verliep dat ze er beroemd om zijn geworden. Oi. Haha. Auw... 

More content below the advertising

Sean Connery – The League of Extraordinary Gentlemen (2003)

 

Niemand was heel enthousiast over deze verfilming van de gelijknamige stripreeks van Alan Moore en Kevin O’Neill. Het verhaal is een soort geopolitieke Victoriaanse fantasy epos. ‘Het fantoom’ probeert een wapenwedloop te ontketenen, en het Britse koningshuis schraapt een zevental rare snuiters met bijzondere gaven bij elkaar om de boel te redden. Klinkt niet heel beroerd, en dat was het ook niet echt. Maar het was een typische ‘mjeh’-film. Hoewel je kan zeggen dat Connery al op weg was naar zijn Zwitserlevengevoel, heeft deze film hem een goed handje geholpen. Schijnbaar was Connery na deze film onhertelbaar teleurgesteld in Hollywood en de hele santenkraam. Aw…

Elizabeth Berkley – Showgirls (1995)

 

Oke, je bent een actrice van 23 die een rol had in een van de populairste series van jouw generatie: Saved by the Bell. Dit was de shit. Frozen is er niks bij. Je speelde high school meisje als een pro. Dan wordt de serie van de buis gehaald na zeshonderduizend afleveringen. Wat te doen? Logische stap: op zoek naar een rol die je in één keer neerzet als volwassen actrice.  Wat voor film doet dat beter dan iets met reuze veel porno, drugs, en paaldansclubs? Nou, dat is misschien niet de aanvliegroute, maar het is niet een compleet rare keuze als Paul Verhoeven de regisseur is.  Helaas, de film flopte episch. Fenomenaal. De film won bij de Razzies uiteindelijk ‘Worst Picture of the Decade’, onder andere. Dus daar ging Berkley, en, leuk weetje: ze won het in de audities van Charlize Theron, moet je voorstellen hoe hard die ‘fieuw!’ heeft gedacht achteraf.

Kevin Costner – Waterworld (1995)

 

Costner was geen kleine jongen in zijn hoogtijdagen, echt niet. Hij was een erg gewilde acteur, met als enige dieptepunt dat Madonna hem boring as fuck noemde in de docu In Bed With Madonna. Ja, en The Bodyguard met Whitney Houston werd door critici niet op handen gedragen maar het was een enorme hit. Dus, boeien. Maar toen kwam Waterworld, en dat was het begin van het einde voor megaster Costner. Een film die zich afspeelt in de toekomst, poolkappen gesmolten, overal water, en oh ja, gemuteerde mensen met kieuwen. Dan komt er een zoektocht naar dat ene stukje land waar nog vaste grond onder de voeten is. Heel toepasselijk ‘Dryland’ geheten. Terwijl, je hebt kieuwen Costner! Supervet! Maar goed, het publiek beet niet. Hij kon de regisseur niet eens de schuld geven, want hij was co-director. Met een budget van 180 miljoen dollar was het ook nog eens een episch dure flop. Uiteraard won deze film een Razzie voor slechtste film, en Costner mocht een award voor slechtste hoofdrolspeler in zijn zak steken. En Madonna acteert nog steeds. Dubbel au. 

John Travolta – Battlefield Earth (2000)

 

Het was na Grease al bijzonder stil rondom John Travolta. En dat terwijl Travolta de natte slipjes-meester was van de generatie van je moeder.  Maar toen kwam Quintin Tarantino en die gaf hem een rol in Pulp Fiction. Ja, dan ben je weer even terug. Maar ondertussen was Travolta dik in de Scientology geraakt en kijk, dan ga je rare keuzes maken. De grondlegger van de Scientology kerk, L. Ron Hubbard, was een schrijver van zeer matige science fiction. En Battlefield Earth was zo’n halfbakken flutboek van Hubbard. Het verhaal was rommelig, over de top en de personages waren clichématig en ééndimensionaal. Maar Travolta wilde perse dat de film gemaakt werd en tekende daarmee zelf het doodvonnis van zijn carrière. Hij had het kunnen weten: alle grote studio’s bekeken het script en zeiden ‘eh, prima maar wij gaan niet betalen’. Dus toen kwam de bijna lachwekkend slechte Battlefield Earth, met special effect die van ellende aan elkaar hangen en, nou ja, als je nog wat wilt gniffelen: kijk de trailer maar.