Het is bijna winter en dat betekent maar één ding: op de bank liggen en een verdrietige film aanzetten. Neem het maar van ons aan: iedereen heeft wel eens zin om een stevig potje te janken. We hebben zes mega zielige-films op een rijtje gezet, waarvan we je garanderen dat je gaat huilen.

More content below the advertising

1. The Lion King

De tijdloze Lion King hoort zeker bij dit lijstje. Kleine Simba wordt ooit koning van het rijk, maar dat valt niet zo lekker bij Musafa’s broer Scar. Hij bedenkt een sluw plan om de Leeuwenkoning te vermoorden en jaagt arme Simba weg. Als dit niet je hart breekt, dan heb er geen! Voor alle fans van de film is er goed nieuws: je kunt binnenkort de muziek van The Lion King live meemaken in Amsterdam. Supertof!

 

2. The Last Song

Gebaseerd op de gelijknamige roman van Nicholas Sparks. Om die reden alleen al moet je verwachten dat je het niet droog houdt. In The Last Song zien we Miley Cyrus als Veronica, een opstandige tiener die voor de zomer - tegen haar wil in - bij haar vervreemde vader moet verblijven, in een klein zuidelijk stadje aan het strand. De film is voorspelbaar: het draait om familie, liefde, ziektes en muziek.

3. A Star is born

Misschien wel een van de populairste films van het jaar: A Star is Born. Het gaat niet zo goed met country-ster Jackson Maine (Bradley Cooper), totdat hij tijdens een avondje uit een onbekend talent genaamd Ally (Lady Gaga) ontdekt. Ze hebben meteen een click en hij neemt haar mee op tour. De film laat de harde realiteit van de muziekindustrie zien, wat vaak achter de schermen gehouden wordt. Met de plottwist aan het einde kunnen we je verzekeren dat je een traantje wegpinkt. Bradley Cooper en Lady Gaga gaan met deze film in ieder geval voor oscargoud

4. The Fault in our Stars

Wat is verdrietiger dan twee zieke tieners die verliefd worden op elkaar? Het was een mega-hit onder jongeren in 2014. In de film maken we kennis met Hazel Grace Lancaster, een meisje met ongeneesbare longkanker. Ze gaat naar een praatgroep voor jongeren met kanker, waar ze de charmante Augustus Waters ontmoet. Het verhaal is zowel hartverwarmend als -verscheurend. Met dialogen die intens, verdrietig, mooi, en soms keihard zijn!

 

5. Me before You

Soms is het einde van een film zo hartverscheurend, dat je er jaren later nog steeds aan denkt! Dat ga je krijgen bij Me Before You. Het verhaal gaat over Louisa, die in een afgelegen Engels dorpje woont. Ze verandert van baan en wordt de verzorger van Will, een rijke bankier die na een ongeluk verlamd raakt. Zijn wens is om zijn leven te beëindigen, omdat hij niks meer zelf kan doen. Toch ontstaat er een band tussen hen die hij niet zag aankomen.

 

6. Hachi: A Dog’s Tale

Deze ontroerende film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Op een dag ziet Parker Wilson een hond op het treinstation en neemt hij hem mee naar huis, om zijn baasje te vinden. Er ontstaat een mooie vriendschap tussen de hond en Parker. De trouwe hond brengt hem dagelijks naar het station en wacht hem weer op. Als Parker op een dag niet terugkomt, blijft Hachi alsnog elke dag op hetzelfde tijdstip terugkomen om hem op te wachten. Wij huilen nu al!

 

More content below the advertising

Praten vrouwen net zoveel in films als mannen? Dit is niet een vraag waar we altijd stil bij staan wanneer we een film kijken. Onderzoek van The Geena Davis Institute on Gender in Media drukt ons met de neus op de feiten: mannen praten alleen maar meer in films ten opzichte van vrouwen! Hoewel we leven in een periode van vooruitgang en emancipatie is het met de filmindustrie belachelijk slecht gesteld op dit gebied. De nieuwe resultaten liegen er niet om bij de Oscar-winnaars voor Best Picture: meer dan de helft scoort bedroevend. 

More content below the advertising

Het Geena Davis instituut heeft onderzoek gedaan naar de representatie van vrouwenstemmen in films die een Oscar hebben gewonnen voor Best Picture. 122 films met de Best Picture award zijn geanalyseerd met vrij teleurstellend resultaat. Van de 5554 pratende personages was slechts 29.2% vrouwelijk. De verhouding van 3 mannen op 1 vrouw in films is hetzelfde als in 1946. Het concept emancipatie staat kennelijk niet in het woordenboek bij de makers van deze films. 

Bechdel Test

De test die uitgevoerd wordt om te kijken of een film aan de eisen van vrouwelijke representatie voldoet is een zogenaamde Bechdel Test die als volgt werkt: Een film moet minimaal 2 benoemde vrouwelijke personages hebben die een gesprek voeren over iets anders dan een man. Dit gesprek hoeft slechts één keer voor te komen in een film om te slagen.

Teleurstellend

Klinkt als een vereiste dat makkelijk haalbaar is, toch? Think again: blijkbaar niet. In de jaren ’30 hebben meer films deze test doorstaan dan in het huidige decennium! Films als Moonlight, Slumdog Millionaire en Gladiator falen deze test allemaal. Van alle films met een Oscar voor Best Picture sinds 1929 heeft slechts 49% de test gehaald: erg teleurstellend dus.

Gisteravond was het dan zover: Waylon deed een dappere poging om het Queen Live Aid concert in zijn geheel te zingen. Dit legendarische concert is de geschiedenisboeken ingegaan als een van de beste, zo niet hét beste, liveoptreden ooit. Het optreden zorgde voor verschillende reacties: Waylon kreeg naast veel lof, ook aardig wat kritiek over zich heen. Dat zat hem toch een beetje dwars.

More content below the advertising

Tijdens het optreden speelde hij de volledige set met de nummers Bohemian Rhapsody, Radio Ga Ga, Hammer To Fall, Crazy Little Thing Called Love, We Will Rock You en We Are The Champions.

Allemaal kalm blijven

Het optreden van Waylon verliep niet helemaal vlekkeloos. Met hier en daar een uitschieter was het zo nu en dan pijnlijk om aan te horen. In de tweet die hieronder te zien is laat Waylon weten dit te erkennen. Maar, zegt hij: we moeten ook niet zo zeiken. Zonder autotune klinkt het nu eenmaal anders en dat zijn we niet meer gewend, aldus de zanger. 

 

Valse vergelijking? 

Dit optreden nodigde natuurlijk indirect uit voor een uitvoerige vergelijking tussen Freddie Mercury en Waylon. Nu was dit met het tribute niet het doel, maar wel een onvermijdelijk gevolg. Mercury evenaren is natuurlijk vrij onmogelijk, dus de kritieken stroomden snel binnen. Waylon bijt ook daar van zich af, door aan te geven dat hij blij is niet Freddie Mercury te zijn. Daarnaast bedankte hij gelijk alle mensen die het optreden wél wisten te waarderen.